|
Makrobiotyka zajmuje się zdrowiem i długowiecznością poprzez badanie i rozumienie związków i współzależności między ludźmi, pożywieniem, które spożywamy, sposobami życia, które wybieramy i środowiskiem, w którym żyjemy.
Makrobiotyka opiera się na poglądzie, że ludzie są częścią środowiska, w którym żyją i w sposób ciągły poddawani są jego wpływom poprzez pożywienie, które spożywają, codzienne społeczne interakcje, klimat i miejsce geograficzne, w którym żyją.
Makrobiotyka opiera się na zasadach, teoriach i praktykach znanych filozofom, nauczycielom i lekarzom od wielu tysiącleci. Określenie „makrobiotyka” wywodzi się z Grecji („macrobios”) i znaczy „wielkie życie”. Autorstwo tego określenia przypisuje się Hipokratesowi, ojcu współczesnej zachodniej medycyny. Rozwój współczesnej makrobiotyki przypisuje się japońskiemu filozofowi i pisarzowi George Ohsawa, działającemu na przełomie dziewiętnastego i dwudziestego wieku, który połączył tradycyjną zachodnią makrobiotykę z pięcioma tysiącami lat wschodniej (orientalnej) medycyny. Współcześnie, jeden z jego uczniów, Michio Kushi, opracował zalecenia dotyczące żywienia i sposobu życia dla ludzi żyjących w umiarkowanym klimacie z czterema porami roku.
Stosując się do zasad makrobiotyki w zakresie odżywiania i sposobu życia, tysiące ludzi na całym świecie mogło wydłużyć sobie życie poprzez pokonanie wielu chorób cywilizacyjnych takich jak choroby serca, nowotwory, cukrzyca i inne.
|
