Od Wydawnictwa
Forum dyskusyjne polskiego środowiska muzycznego stanowi doroczne spotkanie, zwane Ogólnopolską Konferencją Muzykologiczną, organizowane przez Sekcję Muzykologów Związku Kompozytorów Polskich. Dokonuje się na nim prezentacja aktualnego stanu badań wyrażona w referatach i komunikatach uczestniczących.
Środowisko muzykologiczne zdaje sobie sprawę, jak wiele obszarów historii muzyki, historii kultury muzycznej w ogólności, jak też teorii i estetyki wymaga jeszcze podstawowego zbadania i opracowania. Dlatego też organizowane są również konferencje monotematyczne, które — prezentując stan wiedzy w danym zakresie — są jednocześnie próbą zainspirowania środowiska do dalszych badań.
Konferencję w 1979 roku poświęcono próbie zlokalizowania muzyki polskiej na mapie kulturowej okresu modernizmu, zbadaniu, czy i w jaki sposób uczestniczyła ona w przemianach dokonujących się w życiu artystycznym i kulturalnym na przełomie XIX i XX w. Równoległość przemian w literaturze, malarstwie, architekturze i sztuce stosowanej rodzi pytanie, czy i w muzyce występowały odpowiednie paralelności. Charakterystyczne dla okresu modernizmu przenikanie się poszczególnych rodzajów i gatunków sztuk wymagało jednoczesnego, wielostronnego spojrzenia, do udziału zatem w XII Ogólnopolskiej Konferencji Muzykologicznej zaproszeni zostali wybitni przedstawiciele takich dyscyplin, jak filozofia, literatu-roznawstwo, historia sztuki. Interdyscyplinarny charakter spotkania pozwolił na ujęcie problematyki z różnych perspektyw, zaobserwowanie różnych symetrii zjawisk.
Temat Młodej Polski w muzyce w polskim piśmiennictwie muzycznym przewijał się dotąd jako składowy element historii muzyki, a i w tym zakresie nie doczekał się opracowania wszechstronnego, opartego na analizie całego dostępnego materiału muzycznego. Związki zaś muzyki polskiej z modernizmem były zaledwie tu i ówdzie zaznaczone. W tym stanie rzeczy materiał przedstawiony na XII Konferencji Muzykologicznej uznać trzeba za szczególnie cenny ze względu na wielostronność podejścia do zagadnienia, wskazanie kierunków, w których winny się rozwijać dalsze prace badawcze. Zaprezentowane zostały interesujące ujęcia metodologiczne, analityczne i dokumentacyjne, wychodzące swym znaczeniem poza ramy roboczej profesjonalnej debaty.
Nie został niestety dostarczony do publikacji tekst wystąpienia Elżbiety Dzię-bowskiej na otwarciu sesji oraz tekst referatu Mieczysława Porębskiego Plastyka — sztuka modernizmu.
Przedkładając Czytelnikom te studia i materiały, wyrażamy nadzieję, iż spotkają się one z zainteresowaniem szerokiego kręgu historyków polskiej kultury.
