|
HENRYK ORŁOWSKI, JANUSZ HAWRYLUK MODELOWANIE CYFROWE
WNT 1971, str. 282, stan db- (przykurzona okładka, lekko pożółkła, wygięte narożniki, zamazany podpis) ISBN
W książce omówiono sposoby stosowania maszyn cyfrowych do modelowania układów dynamicznych w celu ich analizy i syntezy. Podano podstawy teoretyczne, algorytmy numeryczna modelowania i przykłady zastosowań. Przedstawiono również najważniejsze i możliwe do stosowania w Polsce języki programowania stosowane do modelowania. Książka jest przeznaczona dla inżynierów automatyków, dla programistów maszyn cyfrowych przygotowujących programy do modelowania oraz dla studentów wyższych szkół technicznych specjalności automatyka i maszyny cyfrowej; może być przydatna dla ekonomistów zainteresowanych wykorzystaniem maszyn cyfrowych do modelowania systemów ekonomicznych.
SPIS TREŚCI Przedmowa Skróty i konwencje 1. Wstęp 1.1. Metody modelowania 1.2. Tematyka książki . 1.3. Charakterystyka modelowania cyfrowego układów dynamicznych a. Reprezentacja numeryczna — b. Zmienność sygnałów w czasie — c. Realizowalność maszynowa — d. Opis blokowy — 2. Maszyny cyfrowe używane do modelowania 2.1. Podstawy 2.1.1. Zasady działania maszyn cyfrowych 2.1.2. Struktura systemu liczącego 2.2. Wyposażenie techniczne 2.2.1. Wiadomości ogólne 2.2.2. Pamięci a. Pamięci operacyjne — b. Pamięci pomocnicze — 2.2.3. Urządzenia wejściowe i wyjściowe a. Urządzenia jednokierunkowe — b. Urządzenia zwrotne — 2.3. Praca systemu liczącego 2.3.1. Rodzaje pracy systemów liczących a. Praca w trybie tradycyjnym — b. Przetwarzanie wsadowe — c. Praca wieloprogramowa — d. Praca bezpośrednia — Praca na bieżąco — f. Wieloprzetwarzanie — g. Wielodostępność — h. Praca konwersacyjna 2.3.2. Systemy operacyjne 2.4. Języki programowania . 2.4.1. Elementy programowania . 2.4.2. Programowanie symboliczne 2.4.3. Autokody a. FOHTAN — b. ALGOL — c. PL/I — d. EOL 2.4.4. Tłumaczenie programów . 2.4.5. Programowanie zadań modelowania 3. Podstawy matematyczne 3.1. Wybrane metody numeryczne 3.1.1. Równania różnicowe 3.1.2. Całkowanie numeryczne 3.1.3. Numeryczne rozwiązywanie równań różniczkowych, Metody predykcyjno-korokcyjne - b. Metody Iiunge-Kutta — c. Dokładność metod numerycznych — d. Wybór metody optymalnej 3.2. Przekształcenia dyskretne 3.2.1. Przekształcenie z 3.2.2. Odwrotne przekształcenie z 3.2.3. Zmodyfikowane przekształcenie z 3.2.4J Proces próbkowania 3.2.5^ Związek przekształcenia z z przekształceniem Laplace'a 3.3. Zastosowanie przekształcenia z 3.3.1. Opis układu impulsowego za pomocą przekształcenia z 3.3.2.-Dyskretna aproksymacja układów ciągłych za pomocą przekształcenia z 3.4. Generacja liczb losowych 3.4.1. Liczby losowe 3.4.2.1 Wprowadzanie liczb losowych z tablic zapisanych w pamięci pomocniczej 3.4.3.1 Generacja za pomocą przypadkowego procesu fizycznego 3.4.4.1 Generacja liczb pseudolosowych za pomocą algorytmu a. Metoda obcinania — b. Metody kongruencyjne — c. Metoda kongruencyjna iloczynowa — d. Metoda kongruencyjna mieszana — e. Metoda zalecana — Statystyczne badania jakości liczb losowych 3.4.6.1 Przekształcanie liczb losowych 4. Maszyna cyfrowa jako układ dynamiczny 4.1. Maszyna jako filtr cyfrowy 4.1.1. Pojęcie filtru cyfrowego 4.1.2. Charakterystyka częstotliwościowa filtru cyfrowego 4.2. Właściwości procesu cyfrowego 4.2.1. ' Ogólna postać liniowego procesu cyfrowego 4.2.2. , Warunki liniowości procesu cyfrowego 4.3. Właściwości dynamiczne przetwarzania informacji w maszynach cyfrowych 4.3.1. Wpływ kwantyzacji sygnałów a. Metody badania — b. Opis systemu z wartościami dyskretnymi sygnałów — c. Wpływ kwantyzacji sygnałów na stabilność — 4.3.2. Wpływ czasu przetwarzania informacji 4.4. Maszyna cyfrowa w warunkach pracy na bieżąco 4.4.1. czas odpowiedzi systemu liczącego 4.4.2. Organizacja przetwarzania informacji w procesorze a. Kolejki — b. Dynamiczny przydział pamięci — c. Program szeregujący — d. Przesyłanie programów — e. Podział czasu — if. Przesyłanie zewnętrzne — 4.4.3. Przerywania priorytetowe 4.4.4. Obciążenie systemu liczącego 4.4.5. Zależności czasowe przetwarzania na bieżąco 5. Metody i technika modelowania 5.1. Metody modelowania cyfrowego 5.1.1. Metody całościowe a strukturalne 5.1.2. Metoda korzystająca z przekształcenia Laplace'a 5.1.3. Metoda korzystająca z przekształcenia Fouriera 5.1.4. Metoda korzystająca z przekształcenia z a. Metoda modelowania układów impulsowych — b. Metoda modelu impulsowego układu ciągłego 5.1.5. Metody operatorowe modelowania układów ciągłych a. Metoda Tustina — b. Metoda form z — 5.2. Technika modelowania 5.2.1. Stopień automatyzacji procesu modelowania 5.2.2. Wymagania stawiane programowi 5.2.3. Programowanie odwrotnego przekształcenia z a. Metoda bezpośrednia — b. Metoda kanoniczna — c. Metoda kaskadowa — d. Metoda równoległa — e. Obliczanie sygnału Wyjściowego na podstawie transformaty z — £. Porównanie metod programowania odwrotnego przekształcenia 2 5.2.4. Analiza błędów modelu cyfrowego a. Źródła błędów modelu cyfrowego — b. Problem dokładności współczynników filtru cyfrowego — 5.3. Modele pracujące na bieżąco 5.3.1. Metoda Fowlera . 5.3.2. Metoda optymalnego modelu cyfrowego 5.4. Przykłady realizacji modelowania 6. Symulowanie maszyn analogowych na maszynach cyfrowych 6.1. Cel i zakres zastosowań 6.2. Opis elementów wybranych języków 6.3. Programowanie w językach symulacyjnych a. Struktura programu w języku CEMMA — b. Budowa zdania w języku CEMMA — c. Definicje zdań języka CEMMA — d. Sygnalizacja błędów w programie — 6.4. Przykład modelowania 7. Języki modelowania cyfrowego 7.1. Języki modelowania układów ciągłych 7.2. Język modelowania układów dyskretnych — BLODIB . 7.3. Języki modelowania konwersacyjnego 7.4. Zakres zastosowań języków modelowania 7.5. Język modelowania CSSL a. Zasady modelowania przy użyciu języka CSSL. — b. Struktura programów w języku CSSL — c. Modelowanie za pomocą programu o postaci jawnej — d. Modelowanie za pomocą programu o postaci niejawnej — e. Definicja języka CSSL — f. Przykłady 8. Układy z integratorami cyfrowymi 8.1. Wstęp 8.2. Zasady działania 8.3. Reprezentowanie liczb w maszynach przyrostowych 8.4. Algorytm działania integratora cyfrowego 8.5. Przykłady układów a. Układ mnożący — b. Układ wejściowy z konwerterem — c. Układ generujący funkcję e* — d. Układ generujący funkcje sin x i cos x — e. Układ śledzący — f. Układ sumujący z konwerterem wyjściowym — g. Układ mnożący ciągi przyrostów — 8.6. Programowanie maszyn przyrostowych 8.7. Przykład zastosowania 9. Modelowanie układów zdarzeń 9.1. Zakres i metody zastosowań 9.2. Model układu zdarzeń 9.3. Opis języka CSL 9.4. Przykład zastosowania Wykaz literatury Skorowidz
Zapraszam na inne moje aukcje
|
|