Proszek wykonany z korzenia dmuchawca zawiera w sobie związki regenerujące krew i układ odpornościowy. Kiedy układ odpornościowy zostaje zregenerowany, odzyskuje kontrolę nad komórkami rakowymi, które zaczynają się cofać. Wraca apetyt i chory zaczyna odczuwać poprawę zdrowia. - tak pisze literatura. Osobiście na szczęście nie mam doświadczeń z mniszkiem więc mogę jedynie ufać literaturze.

Przetwory z korzenia mniszka
mają także potężny wpływ na przemianę wodno-solną, a dzięki obfitości
składników aktywnych biologicznie, dysponują działaniem żółciopędnym,
moczopędnym i rozwalniającym. Obecność inuliny w korzeniu mniszka
czyni zeń bardzo skuteczny lek przeciwcukrzycowy.
W medycynie ludowej mniszek stosuje się w leczeniu osłabienia czynności
trawiennych, nieżytach przewodu pokarmowego, schorzeniach trzustki,
wątroby i śledziony, dolegliwościach skórnych, atonii woreczka żółciowego,
niedostatecznym wydzielaniu żółci, cukrzycy - szczególnie przy istniejących
równocześnie dolegliwościach wątroby, żółtaczce, kamicy żółciowej, wzdęciach
jelitowych, guzach krwawniczych, stanach gorączkowych spowodowanych
zaburzeniami trawienia.
Najpopularniejszymi przetworami z korzenia mniszka są wywary z
suszonego korzenia (1 łyżeczka korzeni na 1 szklankę wrzącej wody) i sok
wyciśnięty ze świeżego korzenia utrwalony alkoholem (równe części soku i
45° alkoholu).