Milin amerykański (Campsis radicans)
Gatunek ozdobnego pnacza pochodzacego ze Stanów Zjednoczonych (poludniowo-wschodnie Stany). W Polsce tylko jako roslina uprawna. Dorasta do 10 m dlugosci. Grube, slabo wijace sie pedy, jednak przytwierdzajace sie do scian i skal za pomoca licznych korzonków przybyszowych. Liscie duze do 30 cm, nieparzysto-pierzaste, pilkowane, ciemnozielone. Owoc, mimo ze silnie przypomina mlode straki bobu jest w rzeczywistosci torebka, dochodzaca do 12 cm dlugosci. Torebka jest z obu stron ostro zakonczona, a wzdluz dwóch szwów (dwa owocolistki) scisnieta tworzac wyrazne kanty. Scianki sa twarde i silnie zdrewniale z rzadkimi przetchlinkami w niewielkich zaglebieniach przypominajacych oczy (otwór przetchlinki jest jak zrenica).Torebka jest przedzielona na pól przegroda, poczatkowo dosc gruba i miesista. Nasiona sa dwuczesciowe, plaskie i skrzydelkowo oblonione. Ulozone sa w szeregu jedno za drugim i wielokrotnie przykryte skrzydelkami kolejnych nasion. Dojrzale torebki brazowieja, wysychaja i pekaja, a dojrzale nasiona sa roznoszone przez wiatr (u nas milin rozmnaza sie w hodowli przez odklady). Kielkuja po zimie, gdyz wymagaja stratyfikacji. Obecnosc owoców zanotowano w Szczecinie, Wroclawiu, Opolu, a wiec w zachodniej czesci Polski. Nie wiadomo, jaki gatunek zajmuje sie u nas zapylaniem kwiatów (w naturze zapylaniem zajmuja sie glównie kolibry).
Zastosowanie: Doskonale nadaje sie do uprawy przy pergolach, scianach, murkach i innych mocnych podporach. Osiaga wysokosc do 10 m. Milin jest odporny na choroby, szkodniki i przymrozki. Nawet, gdy lodygi zmarzna w ostra zime, wiosna szybko wyrosna nowe z podstawy pnacza.
Kwitnienie: Od lipca do wrzesnia. Kwiaty zrosloplatkowe, trabkowate, dlugie 6-9 cm, barwy pomaranczowej.
Wymagania: Wymaga stanowiska naslonecznionego, gleby przepuszczalnej, o odczynie obojetnym, lekko kwasnym lub lekko zasadowym.
Pielegnacja: Milin rozpoczyna stosunkowo późno okres wegetatywny, dzieki czemu jest dosc odporny na przymrozki. W poczatku lipca intensywnie rozwijaja sie liscie tworzac zielony busz. Gdy pojawia sie owoce (dlugie, kilkunastocentymetrowe straki) dobrze jest je obrywac, by przedluzyc kwitnienie. Kazdego roku na przelomie marca i kwietnia przycinamy mlode pedy nad 2-3 wezlem (para paków) nad pedem glównym. Pedy uszkodzone i slabe wycinamy calkowicie lub pozostawiamy u podstawy tylko jeden wezel. Silne ciecie wzmacnia kwitnienie i podstawe rosliny.
