MICHELANGELO PALLONI W POLSCE OPRACOWANIE PAN IS

08-02-2014, 19:43
Aukcja w czasie sprawdzania była zakończona.

Aktualna cena: 49.99 zł

Użytkownik inkastelacja

numer aukcji: 3930264837

Miejscowość Kraków

Koniec: 08-02-2014, 19:22

Dodatkowe informacje:
Ujęcie: oprac. syntetyczne
Stan: Używany
Język: polski

PEŁNY TYTUŁ KSIĄŻKI -
INSTYTUT SZTUKI POLSKIEJ AKADEMII NAUK

DZIAŁALNOŚĆ ARTYSTYCZNA MICHELANGELEA PALLONIEGO W POLSCE

PONIŻEJ ZNAJDZIESZ MINIATURY ZDJĘĆ ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W DOLNEJ CZĘŚCI AUKCJI (CZASAMI TRZEBA WYKAZAĆ SIĘ CIERPLIWOŚCIĄ W OCZEKIWANIU NA ICH DOGRANIE)

AUTOR -
MARIUSZ KARPOWICZ

WYDAWNICTWO, WYDANIE, NAKŁAD -
WYDAWNICTWO - PWN, WARSZAWA 1967
WYDANIE - 1
NAKŁAD - 1560 + 140 EGZ.

STAN KSIĄŻKI -
BARDZO DOBRY JAK NA WIEK (ZGODNY Z ZAŁĄCZONYM MATERIAŁEM ZDJĘCIOWYM) (wszystkie zdjęcia na aukcji przedstawiają sprzedawany przedmiot).

RODZAJ OPRAWY -
ORYGINALNA, TWARDA, PŁÓCIENNA + OBWOLUTA

ILOŚĆ STRON, WYMIARY, WAGA -
ILOŚĆ STRON - 162 + TABLICE Z ILUSTRACJAMI
WYMIARY - 24,5 x 17,5 x 1,7 CM (WYSOKOŚĆ x SZEROKOŚĆ x GRUBOŚĆ W CENTYMETRACH)
WAGA - 0,579 KG (WAGA BEZ OPAKOWANIA)

ILUSTRACJE, MAPY ITP. -
ZAWIERA DUŻĄ ILOŚĆ ILUSTRACJI NA OSOBNYCH TABLICACH

DARMOWA WYSYŁKA na terenie Polski niezależnie od ilości i wagi (przesyłka listem poleconym priorytetowym, ew. paczką priorytetową, jeśli łączna waga przekroczy 2kg), w przypadku wysyłki zagranicznej cena według cennika poczty polskiej.

KLIKNIJ ABY PRZEJŚĆ DO WYBORU MINIATUR ZDJĘĆ

SPIS TREŚCI LUB/I OPIS (Przypominam o kombinacji klawiszy Ctrl+F – przytrzymaj Ctrl i jednocześnie naciśnij klawisz F, w okienku które się pojawi wpisz dowolne szukane przez ciebie słowo, być może znajduje się ono w opisie mojej aukcji)

INSTYTUT SZTUKI POLSKIEJ AKADEMII NAUK

DZIAŁALNOŚĆ ARTYSTYCZNA MICHELANGELA PALLONIEGO W POLSCE

MARIUSZ KARPOWICZ

Redaktor naukowy: prof. dr Władysław Tomkiewicz
Obwolutę i okładkę projektował: Henryk Bizłoskórski
Autorzy zdjęć:
Archiwum Parafii Węgrów - 57, 60—61, 63—65. M. Karpo-wicz - 3—6, 9, 13—24, 27—28, 31—46, 67—68. E. Kozłowska-Tomczyk - 66, 69—75, 77—78. J. Langda - 30. Muzeum Narodowe w Warszawie — 25. Pracownie Konserwacji Zabytków — 26, 49—55. Soprintendenza alle Gallerie, Torino — 2. R. S. Ulatowski - 47—48. W. Wolny - 29, 58—59, 62, 76. Wg Z. Batowskiego, Malowidła reprodukowane — 11—12. Wg H. Kairiukśtyte-Jacyniene, Pożaislis, ein Barockkloster ... - 7. Wg H. Kairiukśtyte, J. Borśauskas, Pożaislis... — 1, 8, 10. Wg J. Starzyńskiego Barokowe malowidła... — 76.

WARSZAWA 1967
PAŃSTWOWE WYDAWNICTWO NAUKOWE

WSTĘP
KILKA UWAG

Ścienne malarstwo doby baroku w Polsce nie jest jak dotychczas wyczerpująco opracowane. Poza kilkoma wyjątkami, jak Neunhertz czy Stroiński, braknie zarysów monograficznych malarzy tej epoki. O ile malarstwo monumentalne XVIII w. z racji zapewne większej ilości i lepiej zachowanych do dziś obiektów znane jest dokładniej, o tyle wiek XVII nie miał szczęścia do badaczy. W każdym razie wszyscy uczeni zajmujący się tym zagadnieniem zgodni są w swej opinii, że najwybitniejszymi dziełami malarstwa ściennego XVII w. są prace Michelangelo Palloniego, które poziomem artystycznym nie ustępują dekoracjom Europy zachodniej.
Usprawiedliwia to podjęcie pracy nad Pallonim, która została dokonana pod kierunkiem prof. dr Władysława Tomkiewicza w Instytucie Historii Sztuki UW i przyjęta jako praca doktorska w 1962 r.
Ze względów wydawniczych niniejsza redakcja jest znacznie krótsza niż praca pierwotna. Publikowane już wcześniej rozdziały są tu umieszczone sumarycznie, a niektóre partie, jak np. rozdziały o kompozycji i Pallonim jako dekoratorze, zostały bądź usunięte, bądź tylko zasygnalizowane. Znacznie skrócone są również przypisy.
Panu Profesorowi dr Władysławowi Tomkiewiczowi serdecznie dziękuję za wszechstronną pomoc. Panom Profesorom Adamowi Bochenkowi i Stanisławowi Lorentzowi dziękuję za recenzje mej pracy. Pani dr Władysławie Jaworskiej za umieszczenie jej w planie Instytutu Sztuki. Ponadto za pomoc w trudach wydawniczych winienem wdzięczność dr Jerzemu Antoniewiczowi, a w przygotowaniu fotografii dziękuję mgr Ewie Kozło-wskiej-Tomczyk i mgr Witalisowi Wolnemu.
STAN BADAŃ
Zasługa wydobycia na światło dzienne nazwiska Palloniego i uczynienia zeń postaci centralnej wśród malarzy — dekoratorów epoki Jana III przypadła w udziale Juliuszowi Starzyńskiemu1. Zebrał on również wszystkie poprzednie informacje i opinie o artyście, z których wynika, że zainteresowanie działalnością Palloniego zaczęło się już za jego życia. W swoim Abecedario Pittorico wydanym w roku 1704 notuje Orlandi2, że Michelarchangelo Palloni urodzony w 1637 roku w Campi, koło Florencji, uczeń Baltazara Franceschiniego, działał na terenie Polski i Litwy, a w następnym wydaniu, które ukazało się w roku 1719, dodaje, że już umarł. Dalsi leksykografowie, jak Baldinucci3 czy Bartoli4, dorzucają dalsze wiadomości: że wykonał kopię z fresku Triumj Furiusa Camillusa F. Salviattiego z Palazzo Vecchio we Florencji, a praca ta wzbudziła powszechny zachwyt wśród współczesnych, wreszcie że wykonał dla przedsionka kościoła S. Lorenzo w Turynie cykl 5 obrazów pasyjnych 5. Wiadomości te powtarzają potem stale wszyscy dalsi biografowie. Kilka szczegółów o działalności na terenie Polski przekazał Ciampi6. Ustalił on, że przed 9 maja 1677 Palloni namalował portret hetmana wielkiego litewskiego Michała Kazimierza Paca i w tymże dniu wysłał obraz jako dar ks. Cosimo III Medyceuszowi do Florencji.
Zygmunt Batowski, pisząc o malowidłach w kościele pokamedulskim w Pożajściu 7, brał pod uwagę możliwość autorstwa Palloniego. Dopiero jednak Halina Kairiukstyte-Jacyniene szczęśliwie odnalazła w tymże Pożajściu dwie sygnatury artysty — na jednym z fresków i na olejnym Ukrzyżowaniu 8. Na tej podstawie przypisała Palloniemu dalsze cztery freski. Ponieważ jednak uprzednio Zygmunt Batowski przypisał malowidła w Pożajściu malarzowi Del Bene — uznała je za.owoc współpracy obu malarzy. Z kolei Stanisław Lorentz atrybuował Palloniemu malowidła wśród stiuków na sklepieniu kościoła św. Piotra i Pawła na Anto-kolu 9. Juliusz Starzyński już w swojej pracy o Łowiczu stwierdził obecność Palloniego w Warszawie w latach 1684 i 1705, a omawiając Wilanów przypisał naszemu malarzowi cykl Psychy Panny 10 na sklepieniu tzw. Galerii Otwartej n.
Następnie Tadeusz Mańkowski dorzucił do wilanowskiego dorobku Palloniego małe malowidełka o tematyce bukolicznej, umieszczone w fasetach plafonów Pór Roku 12. Ostatnio wreszcie Michał Bohdziewicz wysunął hipotezę o współpracy Palloniego i Del Benego również w Wilanowie przy cyklu Psychy 13.
W świetle stanu badań życiorys Florentyńczyka jest równie niejasny, jak i problem jego spuścizny. Kto go do Polski sprowadził — nie ustalono. Stwierdzono jego obecność w Warszawie w latach 1684, 1688, 1696, 1702 i 1705. Miał tytuł nadwornego malarza Jana III, żonaty był z Anną Marią z Lanzanich (z rodziny malarskiej?). Jego syn i ,,nipote" (wnuk lub bratanek) uczyli się malarstwa u A. D. Galbianiego we Florencji. Umarł między rokiem 1705 a 1719 14.

WYJAŚNIENIE KONSTRUKCJI PRACY

Sam materiał i stan badań narzucił konstrukcję pracy daleką od schematów „uporządkowanych" monografii, z życiorysem na wstępie, z chronologicznym przeglądem dzieł, z równoległym omówieniem drogi rozwojowej itp. Tak skąpe wiadomości, a jednocześnie tak duża ilość niejasności, zawiłych problemów współpracy, wątpliwych dzieł i luk w życiorysie zmusza do rozpoczęcia pracy od żmudnego zrekonstruowania jego dorobku jako punktu wyjścia. Rekonstrukcja ta, którą zawiera pierwsza część pracy, dzieli się na 4 etapy:
Pierwszy z nich zawiera omówienie prac pewnych, stwierdzonych archiwalnie i niezbicie umiejscowionych w czasie, które muszą być oczywistym punktem wyjścia. Takim dziełem jest dekoracja kościoła farnego w Węgrowie. Będzie ona materiałem do porównań z tymi dziełami, które źródeł pisanych nie mają. Dlatego też ta jedna z ostatnich prac Floren-tynczyka znaleźć się musiała na pierwszym miejscu.
Dalszym etapem są cykle z sygnaturą „M.A.P.", którą za J. Starzyń-skim słusznie uważa się za monogram Palloniego. Są to dekoracje kaplicy pomisjonarskiej w Łowiczu oraz kościoła pokamedulskiego w Pożajściu. Jednakże zanim się rozważy autorstwo naszego malarza w tym drugim kościele, trzeba rozwiązać problem Palloni-Delbene. Uzbrojeni w znajomość dwóch poprzednich cyklów, a na ich podstawie — maniery artystycznej Florentyńczyka, mogliśmy to zagadnienie zamknąć.
Trzecim etapem jest rozpatrzenie wszystkich dzieł, które można przypisać lub które już przypisano Palloniemu na podstawie analizy formalnej (kaplica św. Kazimierza w Wilnie, kościół św. Piotra i Pawła na Antokolu, tzw. Królowa Saba na Bielanach warszawskich, malowidła Psychy Panny w Wilanowie, dekoracja kościoła reformatów w Węgrowie, wreszcie kilka obrazów stalugowych).
Czwartym etapem jest rozpatrzenie tych dzieł, które przypisywano Flo-rentyńczykowi niesłusznie.
Podsumowaniem czterech etapów będzie dopiero życiorys naszego malarza i katalog jego dzieł, ułożony tym razem chronologicznie. Zamknie on całą pierwszą część pracy, poświęconą ustaleniu jego dorobku. W części tej przy omawianiu poszczególnych dzieł znalazły się: a) historia obiektu, b) lakoniczny opis malowidła, c) krótki zarys treści ideowych, które — jak zobaczymy — w znacznym stopniu zdefiniowały formę, no i oczywiście d) te fragmenty analizy formy, które mogą dać odpowiedź na zasadnicze pytanie, czy autorem jest Palloni.
Po części pierwszej, przygotowawczej i porządkującej, może nastąpić dopiero właściwa próba monografii. Złożą się na nią trzy zasadnicze człony:
1. Omówienie związków Palloniego ze sztuką Florencji, Rzymu i Wenecji oraz jego miejsca w sztuce Włoch i Europy.
2. Ocena artystycznej działalności Florentyńczyka z omówieniem ważniejszych problemów jego twórczości.
3. Próba wyjaśnienia miejsca Palloniego w historii sztuki polskiej oraz związków z naszym środowiskiem artystycznym, zakończona uwagami o indywidualności.twórczej naszego malarza.

SPIS RZECZY

Wstęp .............,...... 5
C2ĘSC PIERWSZA
Dzieła ................... 11
Działalność we Włoszech............. 11
Malowidła fary w Węgrowie................ 12
Kaplica pomisjonarska w Łowiczu........... 21
Palloni a Del Bene............... 22
Pacowie i dekoracja Pożajścia . ......... 3!
Malowidła kościoła św. Piotra i Pawła na Antokolu w Wilnie ... 50
Freski kaplicy św. Kazimierza............ 53
Obrazy stalugowe z Pożajścia i Wilna.......... 59
Malowidła w pałacu wilanowskim........... 61
Malowidła na Bielanach pod Warszawą......... 65
Malowidła w kościele poreformackim w Węgrowie...... 68
Dzieła zaginione................ 74
Dzieła niesłusznie przypisane............. 78
Życiorys.............-...... 80
Aneksy.................... 86
Spis dzieł................. 86
Bibliografia dotycząca bezpośrednio Palloniego....... 91
Archiwalia................. 93
CZĘSC DRUGA
Źródła twórczości................ 97
Środowisko florenckie i pierwszy nauczyciel....... . 97
Środowisko rzymskie i drugi nauczyciel......... 101
Palloni a Wenecja............... 113
Wybrane zagadnienia twórczości............ 115
Palloni jako dekorator.............. 115
Zagadnienie emotywności............. 116
Problem kilku manier Palloniego........... 138
Palloni a Polska................. 142
Malarstwo ścienne w Polsce w drugiej połowie XVII wieku . . . 142
Palloni na dworze Jana III........... 145
Środowisko polskie w twórczości Palloniego........ 150
Miejsce Palloniego w historii sztuki polskiej...... . . 155
Podsumowanie.....-........... 157
Summary................... 160

ANEKSY
SPIS DZIEŁ

(?) przed numerem kolejnym oznacza przypisanie malowidła falloniemu ze znakiem zapytania.
Okres włoski
1. Kopia fresku Salviattiego Triumf Furiusa Camillusa w Pallazzo Vecchio we Florencji. Zaginiona.
2. Biczowanie — obraz stalugowy w kruchcie kościoła S. Lorenzo w Turynie. Ok. 1672—1674.
3. Pochód na Golgotę — jak wyżej.
4. Zdarcie szat — jak wyżej.
5. Wbijanie krzyża w ziemię — jak wyżej.
6. Opłakiwanie — jak wyżej.
W służbie Paców
7. Portret hetmana Michała Kazimierza Paca, wysłany do Florencji 1677. Zaginiony.
Kościół św. Piotra i Pawia na Antokolu- 1677—1684
8. Quo vadis Domine — fresk na sklepieniu nawy głównej.
9. Strącenie Szymona Maga — jak wyżej.
10. Sw. Piotr i Jan uzdrawiają chromego — na sklepieniu nad chórem muzycznym.
11. Sen św. Piotra—jak wyżej.
12. Cudowne uwolnienie św. Piotra z więzienia — jak wyżej.
13. Sw. Piotr chodzący po wodzie — malowidło ścienne na sklepieniu tzw. Zakrystii Rybackiej.
14. Ekstaza bl. Stanisława Kazimier czy ka—-na sklepieniu Zakrystii Kapłańskiej. Kościół kamedułów w Pożajściu
15. Nawiedzenie — fresk centralny na sklepieniu hali wejściowej.
16. Patriarcha Jakub — fresk w narożu sklepienia, tamże.
17. Dawid — jak wyżej.
13. Wniebowzięcie proroka Eliasza — jak wyżej.
19. Kumejska Sybilla—jak wyżej.
20. Izajasz— malowidło z prawej strony centralnego „Nawiedzenia".
21. Micheasz—jak wyżej, tylko z lewej strony.
22. Uczta Baltazara — fresk na południowej ścianie przestrzeni wejściowej.
23. Przejście Żydów przez Morze Czerwone — fresk na północnej ścianie.
24—29. Putta — małe owalne malowidła, po dwa na 3 ścianach przestrzeni wejściowej.
30. Pacowie przed św. Brunonem Bonifacym — fresk oglądany przez Niemcewicza, dziś zatynkowany, zapewne był na ścianie zachodniej nawy.
31. Bolesław Chrobry odwiedza Pięciu Braci Polskich — jak wyżej, na ścianie północnej przestrzeni ołtarzowej.
32. Sw. Romuald wprowadza Kazimierza Odnowiciela do Cluny — jak wyżej, ściana południowa.
33—37. Putta ^-owalne malowidła po dwa u góry ścian północnej i południowej przestrzeni ołtarzowej.
38. Św. Ambroży — fresk na sklepieniu przestrzeni ołtarzowej.
39. Sw. Hieronim-jak wyżej.
40. Sw. Augustyn — jak wyżej.
41. Sw. Grzegorz Wielki — jak wyżej.
42. Sw. Atanazy — mały owalny fresk — jak wyżej.
43. Sw. Bazyli — jak wyżej.
44. Sw. Grzegorz z Nasianzu — jak wyżej.
45. Sw. Jan Chryzostom — jak wyżej.
46. Złożenie do Grobu — fresk na lewej ścianie kaplicy św. Marii Magdaleny del Pazzi.
47. Cud z młodzieńcem u ciała św. Marii Magdaleny del Pazzi — na prawej ścianie
tamże.
48. Sw. Maria Magdalena del Pazzi w chwale niebieskiej — fresk prostokątny na środku sklepienia kaplicy.
49. Cudowne obłóczyny świętej — tondo w prawej partii sklepienia.
50. Wizja św, Marj.i Magdaleny del Pazzi (?) — mocno zniszczone tondo w lewej partii.
51. Sw. Brunon Bonifacy w niebie przed Chrystusem, — fresk centralny na sklepieniu kaplicy św. Brunona.
52—53. Nieczytelne dziś malowidła w tondach na sklepieniu tejże kaplicy.
54. Kazanie św. Brunona Bonifacego — fresk na lewej ścianie tejże kaplicy.
55. Posłuchanie u papieża Jana XXII — na prawej ścianie.
56. Ścięcie św. Krzysztofa — fresk na lewej ścianie kaplicy św. Krzysztofa.
57. Katusze ogniowe św. Krzysztofa — na prawej ścianie.
58—60. Nieczytelne dziś trzy malowidła na sklepieniu kaplicy św. Krzysztofa.
61. Sen św. Romualda — fresk na lewej ścianie kaplicy św. Romualda.
62. Sw. Romuald przed cesarzem Ottonem III — na prawej ścianie.
63. Apoteoza św. Romualda — fresk prostokątny na środku sklepienia kaplicy. 64—65. Nieczytelne już dziś dwa malowidła na sklepieniu kaplicy.
(?) 66. Narodziny NMPanny — fresk na północnej ścianie chóru zakonnego.
67. Wstąpienie do świątyni — jak wyżej.
68. Zaślubiny NMPanny ze św. Józefem — jak wyżej.
69. Zwiastowanie — jak wyżej.
70. Pokłon pasterzy — fresk na południowej ścianie chóru.
71. Pokłon Trzech Króli — jak wyżej.
72. Odpoczynek w drodze do Egiptu- jak wyżej. (?) 73 Zaśnięcie NMPanny — jak wyżej.
74. Apostołowie nad sarkofagiem NMPanny—-fresk na ścianie wschodniej chóru zakonnego.
75. Madonna unoszona przez aniołów — malowidło centralne sklepienia chóru zakonnego.
76. Chór aniołów z harfą — malowidło na sklepieniu chóru zakonnego.
77. Chór aniołów ze skrzypcami — jak wyżej.
78. Chór aniołów z kontrabasem—-jak wyżej.
79. Chór aniołów z organami — jak wyżej.
80—87. Małe owalne malowidła z jednym lub dwoma puttami — jak wyżej.
88. Ostatnia Wieczerza — fresk na sklepieniu zakrystii.
89. Anioł przynoszący św. Franciszkowi kryształowy flakon-fresk w fasecie zakrystii.
90. Umycie nóg apostołom — jak wyżej.
91. Uczta u Szymona — jak wyżej.
92. Wieczerza w Emmaus— jak wyżej.
# 93. Chrystus na Górze Oliwnej—fresk na sklepieniu kapitularza, silnie uszkodzony.
94. Biczowanie — fresk w fasecie kapitularza.
95. Cierniem koronowanie — jak wyżej.
96. Ecce Homo — jak wyżej, zniszczony.
97. Sw. Weronika ociera twarz Chrystusa — jak wyżej, zniszczony.
98. Chrystus na krzyżu i Maria Magdalena — ol. pł., w chórze zakonnym, oparty o plecy ołtarza.
99. Chrystus między uczonymi w świątyni — ol. pł., w kaplicy św. Brunona Bonifacego.
100. Chrystus między uczonymi w piśmie — ol. pł., replika warsztatowa (?), (kopia)? obrazu z Pożajścia — zwęglone płótno w Dailes Musieius w Wilnie.
101. Ofiarowanie w świątyni — jak wyżej.
LATA 1684—1701 Pałac Krasińskich (1684—1685)
102. Plafon wielkiej sieni. Nie istnieje.
103—104. Supraporty z puttami w wielkiej sieni. Nie istnieją.
Pałac w Wilanowie (po 1688)
105. Zaślubiny sióstr Psyche — malowidło tzw. Galerii Otwartej.
106. Wyrocznia Apollina — jak wyżej.
107. Wygnanie Psyche — jak wyżej.
108. Psyche w pałacu Amora- jak wyżej.
109. Wymówki Wenery czynione choremu Kupidynowi — malowidło Galerii zamkniętej. .
110. Psyche w świątyni Cerery — jak wyżej.
111. Psyche w świątyni Junony — jak wyżej.
112. Wenus prosi Jowisza o pomoc w poszukiwaniach Psyche — jak wyżej.
113. Psyche torturowana przez Opuszczenie i Zgryzotę — jak wyżej.
114. Psyche przy źródle stygijskim — jak wyżej.
115. Wizyta Psyche w Hadesie — jak wyżej.
116. Amor budzi psyche ze śmiertelnego snu — jak wyżej.
117. Wesele Psyche i Kupidyna na plimpie — jak wyżej.
Paląc w Rydzynie (ok. 1688—1692)
118—119. Plafony w „apartamencie Jegomości".—Diariusz Pawła Sapiehy notuje
„syfity Palloniego", a więc co najmniej dwa. 120—123. Części Świata w fasecie sali Czterech pór roku.
KościółpokamedulskinaBielanachpod Warszawą
124. Ofiara Salomona—fresk na sklepieniu zakrystii.
125. Sw. Romuald — popiersie, jak wyżej.
126. Sw. Benedykt — popiersie, jak wyżej.
Kaplica św. Kazimierza w Wilnie (1692)
127. Otwarcie trum.ny św. Kazimierza—fresk na wschodniej ścianie kaplicy.
128. Wskrzeszenie dziewczynki u grobu św. Kazimierza — na zachodniej ścianie.
129—130. Apoteoza św. Kazimierza — dwa malowidła na żagielkach południowo-wschodnim i południowo-zachodnim.
131—132. Walka z namiętnościami i Zwycięstwo nad nimi — malowidła na pozostałych dwóch żagielkach, dziś już nie istniejące.
Kaplica św. Karola Boromeusza w Łowiczu (ok. 1695)
133. Procesja św. Karola w'czasie zarazy w Mediolanie — fresk na ścianie szczytowej nad chórem.
134. Apoteoza św. Karola Boromeusza — na ścianie szczytowej nad ołtarzem i na
I przęśle sklepiennym.
135. Sw. Karol komunikujący zarażonych — malowidło na II przęśle sklepienia.
136. Sw. Karol rozdający jałmużnę i przygarniający sieroty — III przęsło.
137. Sw. Karol odwiedzający budowę gmachu szkolnego — IV przęsło.
138. Ofiara Abrahama — malowidło na sklepieniu zakrystii, zniszczone w 1944 r. Ponadto dekoracja gurt, przestrzeni międzyprzęsłowych, lunet z wieloma przedstawieniami putt i aniołków.
Kościół popijarski w Łowiczu
Dekoracja ścian (dziś malowidła zatynkowane) oraz zapewne sklepień (dziś doszczętnie przemalowane) o nie ustalonej ilości przedstawień.
Refektarz klasztoru karmelitów w Warszawie (1702) 139—141. Trzy malowidła na sklepieniu.
OSTATNIE LATA , Fara w Węgrowie (1706—1708)
142. Wniebowzięcie Madonny — fresk głównego ołtarza.
143. Nauczanie Madonny — fresk kaplicy południowej.
144. Patronowie Polski — fresk nawy południowej,
145. Patronki Polski — jak wyżej.
146. Czyściec—jak wyżej.
147. Kościół triumfujący — fresk nawy północnej.
148. Ojcowie Kościoła! — jak wyżej.
149. Chrzest Chrystusa — jak wyżej.
150. Ukrzyżowanie — fresk kaplicy północnej.
Kościół poreformacki w Węgrowie
151. Kościół triumfujący — malowidło kopuły.
152. Stworzenie świata — malowidło pendentywu,
153. Wypędzenie z raju— jak wyżej.
154. Nadanie przykazań - jak wyżej.
155. Chrzest Chrystusa — jak wyżej.
156. Uczta u Szymona — malowidło na sklepieniu kaplicy św. Marii Magdaleny.
157. Zaślubiny ze św, Józefem- malowidło na sklepieniu kaplicy św. Józefa.
158. Apoteoza św. Antoniego — sklepienie kaplicy tegoż świętego.
159. Śmierć św. Piotra z Alcantary — kaplica tegoż świętego. j
Portrety w farze w Węgrowie
160. Portret biskupa Aleksandra Wyhowskiego.
161. Portret Dobrogosta Krasińskiego.

BIBLIOGRAFIA
DOTYCZĄCA BEZPOŚREDNIO PALLONIEGO

1. P.A. Orlandi, Abecedario Pittorico, Bologna 1704, str. 287. W wydaniu z 1719 —
str. 322.
2. N. i M. Pagliarini, Buccolta di lettre sulla pittura ed architettura scritte da piu celebri personaggi che in dette arti jiorirono dal secolo XV al XVII, t, II, Roma
1707, str. 70 n.
3. F. Baldinucci, Delie Notizie deTrofessori del Disegno, Firenze 1773, O. XVII,
str. 143.
4. F. Bartoli, Notizie delie pitture, sculture ad architetture che ornano le Chiese, e gli altri Luoghi Pubblid di tutte le piu rinomate citta d!ltalia, t. I, Venezia 1776,
sitr. 30.
5. J. R. Fiissli, Allgemeines Kunstler-Lezicon, Ziirich 1779, str. 475.
6. L. Lanzi, Storia pittorica delia Italia, t. I, wyd. II, Bassano 1819, str. 245.
7. M. Paroletti, Turin et ses Curiosites, Turin 1819, str. 186 i 402.
8. S. Ciampi, Bibliografia Critica, Firenze 1839, str. 252 n.
9. F. De Boni, Biografia degli artisti, Venezia 1840, str. 740.
10. G. K. (Nagler, Neues allgemeines Kilnstler-Lexicon, t. X, Miinchen 1841, str. 484.
11. E. Rastawiecki, Słownik malarzów polskich, t. II, Warszawa 1851, str, 86 n.
12. G. Campori, Lettre artistiche inedite, Modena 1866, str. 179 n.
13. L. Fournier-Sarloveze, Les Floreritins a Lyon. Les Florentins en Pologne, Lyon 1893, str. (282,
14. G. Arneudo, Torino Sacra, Torino 1898, str. 205.
15. Z, Batowski, Malowidła w kościele pokamedulskim w Pożajściu, Wilno 1914 (odbitka z „Rocznika Tow. Przyj. Nauk w Wilnie", t. V), str. 18.
16. J. Starzyński, Barokowe malowidła ścienne w kaplicy św, Karola Boromeusza w Łowiczu i ich twórca Michelangelo Palloni, „Studia do dziejów sztuki w Polsce",
t. III, 1930, str. 47—99.
17. H. Kairiukśtyte-Jacyniene, Pazaislis, ein Barockkloster in Litauen, „Tauta ir
Zodis", t. VI, 1930, str. 154 n.
18. Thieme-Becker, Allgemeines Lexicon der bildenden Kiinstler, t. XXVI, Leipzig 1932 (Z. Batowski).
19. J. Starzyński, Wilanów, dzieje budowy pałacu za Jana III, „Studia do dziejów sztuki w Polsce", t. V, 1935, sitr. 66.
20. St. Lorentz, O architekcie Janie Zaorze i dekoratorach kościoła św. Piotra i Pawła na Antokolu w Wilnie, „Dawna Sztuka", t. I, 1938, str. 61 n.
21. M. Brahmer, Z dziejów wiosko-polskich stosunków kulturalnych, Studia i Materiały, Warszawa 1939, str. 101.
22. T. Mańkowski, Malarstwo na dworze Jana III, BHS, t. XII, 1950, sitr. 272—274.
23. U. Galetti, E. Camesasca, Enciclopedia delia Pittura Italiana, tt. III, Cernusco sul Naviglio 1951, str. 1817.
24. M. Bohdziewicz, Grupa fresków z kręgu Delbenego i Palloniego w okolicach Warszawy, BHS t. XVII, 1955, str. 472 n.
25. M. Karpowicz, Działalność M.A. Palloniego w Polsce, BHS, XXI, 159, str. 120.
26. Tenże, Malowidła M.A. Palloniego w farze w Węgrowie; tamże, 1959, str. 175—212.
27. Tenże, Pallani a Deltene; tamże, Ł XXII, 1960, str. 123—139.
28. Tenże, Kilka słów o Pożajściu i mecenacie Paców; tamże, t- XXIII, 1961, str. 167— 171.
29. Tenże, Dwa kowieńskie portrety Paców. M. A. Palloni czy Daniel Szulc?, tamże, t. XXV, 1963, str. 214—219.
30. Tenże, Genealogia artystyczna M.A. Palloniego, „Rocznik Historii Sztuki", t. IV, 1963, str. 179—213.
31. Tenże, Dwa portrety „majestatyczne". Sztuka i Historia, Księga pamiątkowa ku czci profesora Michała Walickiego, Warszawa 1966, s. 163—^168.

ARCHIWALIA
Zygmunt Batowski
WIADOMOŚCI DOTYCZĄCE PALLONIEGO Z ZAGINIONYCH JUŻ DZIŚ ARCHIWALIÓW WARSZAWSKICH
Archiwum PAN (Materiały po śp. prof, Z. Batowskim, teka folio 9. Udostępnienie mi tych materiałów zawdzięczam śp. dr Natalii Batowskiej.
1. M. A. Palloni kupuje dom na Lesznie.
Akta Jurydyk W-wskich Nr 231, „Protocolon Off. consul. Civitatis Lesnensis ad Varsoviam" od 1634.
2. M. A. Palloni sprzedaje dom na Lesznie.
Akta Donatorum Grodu W-wskiego 1695—1697 księga 59, k. .648—649.
Sabbatho pridie Festi S. Catherinae Virginis et Martyris, A.D. 1696. Donato Illus-
tri et Magnificae Fredrowa Castellane Leopolien. Nbles Michael Archangelus
Palloni Pictor Regius et Anna Maria Lanzani Coniuges Legitimi.
Illustri et Mgcae Theophilae de Guray primi olim Jllris et Mgci Vladislaj Rey
Palatini Lublinien. Secundi vero voti Illustris et Mgci Boguslay Fredro Castellani
Leopoldien.
s. 316—319. Actum in Civitate Lesnensi ad Varsaviam Feria Secunda in Vigilia S. Mathaeii Apostoli et Ewang. die ,20 mensi Sept. Ąc Dni !1688 no. Venit Curiola Tornellego Nlis Belloti Nlibus Pallonim coniung Nlis Josephus Belloti Aedilis Scrae Regiae Mttis, sanus mente et corpore...
Quia Ule Domum seu Curiolam Honorati olim Joannis Baptistae Tornelli Civis et Mureatoris Antiąuae Varsaviae propriam et heveditariam et per eundem olim Ho-noratum Tornelli a Famatis olim Roszkowice Coniungibus Gurae empti aeąuisi-tam... hic in Leszno inter alias Domos Vicinalies Famati Chrisitophori Łazarkowic Civis ab Vna, et Honorati Joannis Markowski, Consulis Lesneń, parte ab altera sitam,... vigorae Plenipotentiae [otrzymanej od Torellego w r. 1682] Nobilis Michaeli Archangelo Palloni Pictori Scrae R. Mttis et Annae Mariae Lanzani Coniugibus eorumąue... Succesoribus pro summa Sexcentorum quinquaginta Florenorum Polon, ąuemlibit floren, grossis triginta numeri et monetae in Regno currentis.
Consorti
Curiam sua propriam et haeriditariam in Oppido Lesno hic ad Varsoviam consis-tente inter domos Famatoram ad una Christophori Łazarowicz ad altera antem parte Josephi Matiskiewicz Sitam et Jacentem cum omnibus aedificjis et struc-turis ae horto...
...pro summa duorum millium et quinquesitorum florenorum Poił. Currentis in Regno monetae dederunt yendiderunt inscripserunt donasserunt...
...sub nadio duorum millium et ąuingentorum Florę. Poi... in casu alicuius oxorti impedimenti
3. M.A. Palloni darowuje córce i zięciowi dług 1000 talarów. Akita Rach. St. W-wy, księga 54: (Liber Acta Officii Consularis Civitacic A.V. ab anno 1702 ad a. 1703) k. 141 8 Nov. 1702
Palloni offert Inscriptionem Alexandrae Poloniae Castella servientem.
...personaliter veniens Famatus Miohael Archangelus Palloni, Pictor Incola Varsa-viensis obtulit... [dla ingrossowania] ...Inscriptionem debitoream super summam mille telerorum Imperialium ex Actis Metrices Cancellariae Regni Minoris extra-ctam... Famatae Mariae Alexandrae Palloniae Famati Pauli Castelli Consorti le-gitimae sevientem...
Famatus Paulus Castelli Mercator Civitatis Nostrae V-nsis... recognovit. Omnia ipsae Famatae Mariae Alexandrae Palloniae Famati Michaelis Archangeli Palloni Itali Pictoris cum Famata Anna Maria Lanzani consorte sua legitima procrentae filiae sui vero Recognoscentis Consorti Legitimae summam mille ta-lerorum Imperialium i specie in vim satis post eandem Consortem suam de et ex manibus Parentum ipsius realiter eit de facto per se Recognoscentem levatam ...zapisują na swym mająitku w Polsce i w Italii... ...i podpisuję się Paulo Castelli
Akt ten wydano żądającemu (parti postulanti) 17.III.1702 Relatio... Caroli de Czekarzewice Tarło Procancellarii... Inscribit Famatus Castelli Consorti suae summam dotalem Post cuius suscriptionis in acta praesetia ingrossationem idem of-
ferens originale illias rursus ad se raepit, et de recept io oificium eiusąue Cancella-riam gestenvit (?) q, retatąue (?) praesentibus Michał Archanioł Palloni mppria... [tą samą ręką co cały zapis].
MALOWIDŁA KARMELITÓW
Archiwum Diecezjalne Warszawskie. C.5.2. Liber Acceptarum et Expensarum Conv. Dic. Vars. -1678—1706 (?)
1702 September A c c ept a
Fabrica. Hoc Mensę ab Eminentissimo Cardinali Miichaele Radziejowski Munifi-
centissimo istius Conventus Fundatore acceptimus Taleros Centum et Decem pro-
pter Dominum Paloni Pictorem, qui pinxit tres Imagines a Fresco in ftestudine Re-
fectorii
Facit in Solidis Florenos 733, 10
E xp e n s a
Hoc Mensę expendimus pro Fabrica Contus et pro Imaginibus tribus in Refectorii
testudine depictis Fl. 1406,2.
Wypis ten zawdzięczam uprzejmości pana dra Dariusza Kaczmarzyka.

Możesz dodać mnie do swojej listy ulubionych sprzedawców. Możesz to zrobić klikając na ikonkę umieszczoną poniżej. Nie zapomnij włączyć opcji subskrypcji, a na bieżąco będziesz informowany o wystawianych przeze mnie nowych przedmiotach.

ZOBACZ INNE WYSTAWIANE PRZEZE MNIE PRZEDMIOTY WEDŁUG CZASU ZAKOŃCZENIA

ZOBACZ INNE WYSTAWIANE PRZEZE MNIE PRZEDMIOTY WEDŁUG ILOŚCI OFERT

NIE ODWOŁUJĘ OFERT, PROSZĘ POWAŻNIE PODCHODZIĆ DO LICYTACJI