25. Wyspy Marshalla 1944

Operacja "Flintlock"

Po zdobyciu Tarawy w listopadzie 1943 r. Amerykanie skierowali swoją uwagę na Wyspy Marshalla. Stanowiły one kolejny, logiczny etap w trategii "Żabich skoków", mających ostatecznie doprowadzić wojska sprzymierzonych do Wysp Japońskich, a wcześniej zapewnić możliwość uderzenia na Guam i Saipan. Świeżo sformowana 4.Dywizja Piechoty Morskiej desantowała się na brzegach wysp Roi i Namur 1 II 1944 r., podczas gdy 7. Dywizja Piechoty wylądowała na Kwajalein. Rejs zespołów desantowych, który zakończył się u brzegów Wysp Marshalla, był w owym czasie najdłuższym w historii. Amerykanie, czerpiąc z doświadczeń krwawych walk na Tarawie, skutecznie zlikwidowali japoński opór, a jednocześnie opracowali wzór operacji amfibijnej, z którego korzystali podczas wszystkich następnych desantów na Pacyfiku.

49. Meikhtila 1945 Wyzwolenie Birmy

Japońska 15.Armia poniosła klęskę w bitwach o Imphal i Kohimę wiosną 1944 r. Dowódca 14.Armii, gen. por. William Slim, wykorzystał tę okazję do pościgu za wycofującym się nieprzyjacielem i wkroczył z Indii na terytorium Birmy. Celem było całkowite rozbicie wojsk japońskich w tym kraju. Uderzenie takie ze względów logistycznych powszechnie uważano za niemożliwe. Mimo trudności z zaopatrzeniem gen. por. Slimowi udało się wykonać precyzyjny, doskonale skoordynowany atak na wojska nieprzyjaciela, forsując w boju rzekę Irawadi. Następnie pancerne kolumny pojazdów sprzymierzonych ruszyły ku Meikhtili, przecinając linie zaopatrzeniowe i komunikacyjne wroga. Ostatecznie Japończycy zostali zmuszeni do odwrotu na południe w marcu 1945 r. Oddziały gen. por. Slima wkroczyły do Rangunu, a armia japońska w Birmie została niemal całkowicie rozbita.