MATKA BOSKA FIODOROWSKA XVIII/XIX W.DUŻA KOWCZEG

20-03-2012, 19:05
Aukcja w czasie sprawdzania nie była zakończona.

Cena kup teraz: 3 800 zł

Użytkownik pipenp

numer aukcji: 2202213267

Miejscowość okolice Warszawy

Koniec: 26-03-2012, 15:54

WITAM MAM DO SPRZEDANIA ORYGINALNĄ IKONĘ TEMAT MATKA BOSKA FIODOROWSKA IKONA POCHODZI Z ROSJI Z PRZEŁOMU XVIII/XIX WIEK PRZEDMIOT POSIADA KOWCZEG IKONA 100% ORYGINALNA NIE PRZEMALOWYWANA WYMIARY IKONY BARDZO DUŻE 43/36/3 CM JAK SĄ PYTANIA PROSZĘ DZWONIĆ +486[zasłonięte]29520 LUB [zasłonięte]@VP.PL ZOBACZ INNE MOJE AUKCJE OPIS IKONY Matka Boska Kostromska, również Matka Boska Fiodorowska (ros. Федоровская Богоматерь), ikona prawosławna, której autorstwo przypisywane jest świętemu Łukaszowi Ewangeliście (zapewne niesłusznie). Jedna z najważniejszych ikon prawosławia. Przechowywana jest w Monasterze Ipatjewskim w Kostromie. Ikona przedstawia Matkę Boską z Dzieciątkiem. Wizerunek nawiązuje do innej ważnej ikony, Matki Boskiej Włodzimierskiej i prawdopodobnie jest na niej wzorowany. Jedną swoją nazwę zawdzięcza mieście Kostroma, a drugą - pierwszemu jej posiadaczowi, księciu Jarosławowi Wsiewołodowiczowi, który na chrzcie przyjął imię Fiodor. Pierwsze wzmianki o ikonie dotyczą darowania jej przez księcia Jarosława jego bratu, Jurijowi Wsiewołodowiczowi, przez którego była przechowywana w kaplicy nieopodal miasta Gorodca. Po jego śmierci, Jarosław odzyskał ikonę i wkrótce przekazał ją swojemu synowi, Aleksandrowi Newskiemu. Ikona trafiła wkrótce do jego brata Wasilija, który umarł w Kostromie. Z ikoną tą wiąże się podanie, dotyczące okoliczności wstąpienia na tron Michała Romanowa. Sobór Ziemski zapragnął zakończyć Wielką smutę, wybierając zaocznie 3 marca 1613 na tron carski Michała Fiodorowicza Romanowa, syna arcybiskupa Rostowa (późniejszego patriarchy moskiewskiego) Filareta, mieszkającego z matką w Kostromie, dokąd też zaraz się udano. Tymczasem młodzieniec niespodziewanie odmówił przyjęcia tronu, tłumacząc się obawą o życie w trudnych czasach smuty; nie zgodziła się na to również jego matka. Wówczas duchowni zaczęli utrzymywać, że ikona przemówiła do nich, wzywając Michała Fiodorowicza do objęcia tronu. Pobożny bojar nie mógł uchylić się od takiego argumentu i tron przyjął. Przed przeprowadzką do Moskwy, matka Michała zażądała jedynie o sporządzenie spisu z ikony (kopii), co też się stało. Spis został wykonany i zabrany przez nią ze sobą i umieszczony w cerkwi Narodzenia Matki Bożej. Każdy kolejny car rosyjski był błogosławiony tym wizerunkiem w trakcie uroczystości koronacyjnych. Według innego podania, tuż przed rewolucją lutową oryginalna ikona zaczerniła się tak, że stała się nieczytelna, co rozumiano jako omen zbliżającego się nieszczęścia. Obecnie obraz jest czytelny; nie wiadomo, czy jest to zasługą renowacji, czy też wzmiankowane wydarzenie w rzeczywistości nie miało miejsca. Ikonie poświęcone jest wspomnienie liturgiczne, które obchodzi się w dzień koronacji Michała Fiodorowicza, 27 marca (14 marca st. st.).KOWCZEG Kowczeg – w ikonopisarstwie płytkie (do 5mm) wgłębienie w środkowej części przedniej strony deski. W języku cerkiewno-słowiańskim słowo kowczeg oznacza arkę i nawiązuje do Arki Przymierza. Wskazywać to ma na sakralny charakter samego obrazu jako pewnego rodzaju relikwii. Kowczeg, pole, łuzga W kowczegu umieszczano zasadniczy obraz, a na skraju deski, zwanym polem ikony - małe sceny i postaci świętych lub napisy. Często też pole pozostaje puste, lub część obrazu wchodzi na nie z kowczegu (np: aureola). Niewielką krzywiznę pomiędzy polem ikony a kowczegiem, nazywa się łuzgą. Istnieją dwie teorie pojawienia się kowczegu: estetyczna i "techniczna". Według pierwszej, pole ikony wizualnie odpowiada ramie, pogłębiony obraz oddzielony jest od otoczenia, kowczeg sprawia wrażenie "okna". Według teorii "technicznej" wgłębienie chroni deskę ikony przed deformacją wraz z upływem czasu a także pomaga przy nanoszeniu ostatniej, ochronnej warstwy olejnej. Obecność, głębokość, wielkość i inne cechy kowczegu pozwalają stosunkowo dobrze oceniać datę powstania ikony. Dawne ikony praktycznie wszystkie miały kowczeg. W XIV i XV wieku, pole ikony było bardzo wąskie, od wieku XVI poszerza się, zaczyna występować także podwójny kowczeg. W wieku XVII zaczynają pojawiać się ikony bez kowczegu w formie wgłębienia, chociaż wciąż pole ikony oddzielone jest obwódką w innym odcieniu barwy. Od XVIII wieku następuje powrót do kowczegu, często jest on jeszcze bardziej podkreślany przez wstawianie ikony w bogatą, dekoracyjną ramę osłaniającą pole ikony. W języku rosyjskim, kolekcjonerów ikon określa się czasem "kowczeżnikami" (ковчежники), ponieważ dla nie-specjalisty kowczeg stanowi najłatwiejszy i często jedyny sposób określenia wieku ikony a tym samym jej wartości.