Masaż był powszechnie znany w tradycyjnej medycynie tybetańskiej już w najdawniejszych czasach. Funkcjonuje zarówno w bon, jak i w buddyzmie; został też opisany w licznych tekstach, ponieważ uważa się go za wyjątkowy rodzaj terapii. Wyjątkowość tej metody potwierdza fakt, że stosują go praktykujący i jogini wszystkich szkół i tradycji, przechowując wiedzę o nim i przekaz. Można się o tym przekonać zapoznając się z opowieściami i hagiografiami dawnych mistrzów.

Natura kunje sprawia, że łatwo go może używać każdy, kto zrozumiał choć trochę jego dobroczynny charakter. Nie trzeba być więc lekarzem czy joginem, ani praktykować medytacji. Wiedząc, że masaż ten przynosi konkretny pożytek, można stosować tę wspaniałą metodę służącą zachowaniu zdrowia przez cały czas.

Praktyka kunje pozwala nie tylko skoordynować i zrównoważyć wszystkie przemiany humorów i funkcji elementów, ale również może zapewnić wspaniałe zdrowie, gwarantując przypływ nowej energii i dobrego samopoczucia, rozwijając równocześnie różne rodzaje potencjału danej osoby. Niewątpliwie warto się więc zainteresować kunje i metodami stosowanymi w tego rodzaju masażu.

-- Czogjal Namkhai Norbu