Zderzenie tych dwóch osobowości, jak i zebrany na okoliczność tego spotkania repertuar, to mieszanka dość wybuchowa. Przywołajmy tylko niektóre "tropy" płyty: Światowe bluesy, Johnny Casha "Ring of fire", pieśni Stanisława Grzesiuka, Maleńczuk - znany, mniej znany, najnowszy - zawsze wyrazisty - piosenkowy albo pieśniarski, wreszcie Waglewski - znany, z "Bo Bóg dokopie", ale i premierowy (z zupełnie zaskakującym obliczem). Znamiennym przystankiem jest tu przywołanie Stanisława Grzesiuka (1[zasłonięte]918-19 - pisarza i pieśniarza, mieszkańca stołecznego Czerniakowa). Grzesiuk, po II Wojnie Światowej, wykonywał uliczne pieśni warszawskie, grywał na banjo i mandolinie. Po latach wciąż fascynuje barwnymi, acz prostymi opowieściami i nietuzinkowym humorem.