Maca była uprawiana w Andach od wieków. Często podaje się, że inkascy wojownicy jedli ją przed walkami. W medycynie ludowej maca używana jest głównie ze względu na właściwości odżywcze (duża zawartość pełnowartościowego białka, egzogennych aminokwasów, witamin, minerałów i steroli), szczególnie w stanach niedożywienia, wzrostu, w okresie ciąży, laktacji oraz w celu zwiększenia płodności u ludzi i zwierząt. Jest stosowana także jako środek wzmacniający odporność organizmu, energizujący, wspomagający wytrzymałość.

Użycie:

W lecznictwie najczęściej stosuje się dawki 1,5-10 g dziennie. Przyjmowanie macy jest bezpieczne. Nadmierna ilość może powodować jedynie wzdęcia. Brak było działań niepożądanych w badaniach na szczurach karmionych ekstraktem z macy w dawkach do 5 g/kg masy ciała. W Andach maca traktowana jest jako lek i pokarm, spożywa się jej nawet do 0,5 kg dziennie. Jest uprawiana od prawdopodobnie 1[zasłonięte]300-20 lat.

Sposób użycia:

W Peru macę przygotowuje się i spożywa na kilka sposobów. Hipokotyl można upiec (jest to matia). Po fermentacji można uzyskać słabe piwo o nazwie chicha de maca. Liście można też podawać na surowo w sałatkach lub gotować podobnie do Lepidium sativum (pieprzycę siewną) i Lepidium campestre (pieprzycę polną), z którymi roślina jest spokrewniona genetycznie. Istnieje kilka sposobów. Po pierwsze, korzeń macy można rozgnieść i ugotować, aby uzyskać słodki, gęsty płyn. Można wysuszyć i wymieszać z mlekiem i uzyskać coś w rodzaju owsianki lub wymieszać z innymi warzywami lub zbożami i upiec. Peruwiańczycy oczywiście również pieką macę lub suszą ją naturalnie bądź mechanicznie, a następnie ścierają na proszek. Nasz organizm znacznie łatwiej trawi macę w proszku niż gdyby zjeść po prostu korzeń. Korzeń macy możemy dodać do soku, płatków śniadaniowych, jogurtu, mleka, sałatki owocowej, itp. Maca występuje w formie naturalnej, w proszku, galaretki, kapsułkach, tabletkach. Niektórzy producenci dodają macę do czekoladek, ciast, zup, itd.

Data ważności:

01/2014