Kuba. Przewodnik turystyki solidarnej M. Altozano, Ricardo Lario, Instytut Lecha Wałęsy 2006, 100 stron.

Poznawanie innych miejsc i innych kultur to prawdziwy przywilej. To również możliwość wzbogacenia własnej osobowości. Zwłaszcza wtedy, gdy jesteś w stanie zanurzyć się w zupełnie odmiennej od Twojej rzeczywistości. Kuba posiada wizerunek atrakcyjnego kurortu turystycznego. Jednak rzeczywistość jest
nieco inna...

Na ulicach Kuby rozbrzmiewa muzyka i śmiech, ale częściej w kubańskich domach widać biedę. Dużo się rozmawia, ale istnieją tematy ‘tabu’, których nie wolno poruszać. Wspaniałe plaże i luksusowe hotele są przeznaczone dla obcokrajowców. Zwykli Kubańczycy nie mogą z nich korzystać, często nawet nie mogą wejść do hotelu, zmuszani do poniżającego czekania na zewnątrz na hotelowego gościa z zagranicy. Zresztą nawet gdyby mogli zatrzymywać się w tych hotelach, to nie byłoby ich stać na nocleg. Zwykle kilka ulic obok luksusowych hoteli – turystycznych gett, Kubańczycy zmagają się ze swą ponurą codziennością. Gnieżdżą się w jednym mieszkaniu po kilka rodzin, bez prądu (niedobory energii stały się na Kubie normalnością), z wadliwą kanalizacją, w niemiłosiernym upale. Taka jest sytuacja przeciętnego Kubańczyka...