Kroatywni. Dramat chorwacki po 1990 roku. Wybór tekstów powstał na podstawie antologii współczesnego dramatu chorwackiego pt. Odbrojavanje (Odliczanie), którą zestawił Leo Rafolt, a wydała w 2007 roku Zagrzebska Szkoła Slawistyczna. Leo Rafolt jest też autorem wstępu do niniejszego wyboru, wstępu, który ma na celu zaprezentowanie polskiemu czytelnikowi kondycji dramatu i teatru chorwackiego po 1990 roku. W Kroatywnych oprócz siedmiu dramatów pochodzących z Odliczania (są to dramaty Lady Kastelan, Mate Matisicia, Asji Srnec‑Todorović, Filipa Šovagovicia, Teny Štivičić, Milko Valenta, Tomislava Zajeca) znalazły się jeszcze trzy utwory wybrane przez zespół realizujący projekt (utwory Dubravko Mihanovicia, Marijany Noli i Borivoja Radakovicia). Każdy z tych tekstów był w Chorwacji nagradzany i/lub uwzględniany w którejś z opublikowanych antologii współczesnego dramatu (z wyjątkiem Diwy Marijany Noli, której premiera odbyła się w 2011 roku). Jednocześnie żaden z nich nie został jeszcze przełożony na język polski.
Idea zapoznania czytelnika polskiego z tendencjami panującymi w dramacie chorwackim od lat dziewięćdziesiątych XX wieku stanowiła główne kryterium niniejszego wyboru. Wybór ten jest uzupełnieniem tego obrazu dramatu i teatru chorwackiego, jaki wyłania się z już przetłumaczonych i wystawionych utworów.
Z jednej strony lektura prezentowanych dramatów pokazuje czytelnikowi współczesną Chorwację, zupełnie inną niż ta, z jaką się styka turysta spędzający wakacje nad przepięknym wybrzeżem Morza Adriatyckiego. Z drugiej strony nietrudno odnieść wiele sytuacji ukazanych w poszczególnych utworach do polskiej rzeczywistości i odnaleźć w niej analogiczne zjawiska. W Kroatywnych... są utwory zabawne i przerażające, podejmujące ważne, uniwersalne tematy i pokazujące problemy, z jakimi boryka się dzisiaj społeczeństwo chorwackie. [16.10.2012]
Katarzyna Majdzik, magister kroatystyki, obecnie doktorantka w Instytucie Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu Śląskiego.
Zainteresowania badawcze: teoria i analiza przekładu artystycznego, historia literatury chorwackiej i serbskiej, teoria literatury, problem intertekstualności w przekładzie literackim. [2011][R]
Leszek Małczak, ur. w 1971 r. w Lublińcu; adiunkt w Zakładzie Teorii Literatury i Translacji IFS UŚ; badacz literatur południowosłowiańskich, tłumacz; zajmuje się przede wszystkim literaturą i kulturą chorwacką, jego zainteresowania naukowe skupiają się wokół: fenomenu regionalizmu, chorwacko-polskich kontaktów kulturalnych, komparatystyki literackiej i kulturowej oraz historii, teorii i praktyki przekładu.
Opublikował między innymi monografię pt. Wiatr w literaturze chorwackiej. O figurze literackiej wiatru w XIX- i XX-wiecznym piśmiennictwie chorwackim strefy śródziemnomorskiej (2004); jest pomysłodawcą i jednym z redaktorów wyboru współczesnego dramatu serbskiego Serbska ruletka (2011) oraz wyboru współczesnego dramatu chorwackiego Kroatywni (2012). Opublikował kilkadziesiąt artykułów naukowych w kraju i za granicą. Jest redaktorem tematycznym wydawnictwa ciągłego "Przekłady Literatur Słowiańskich". [17.07.2013]