Vilcacora (Uncaria tomentosa) to pokaźnych rozmiarów zdrewniałe pnącze rosnące na dużych wysokościach w lasach tropikalnych. Te wolno rosnące rośliny potrzebują 20 lat, by osiągnąć dojrzałość, dochodzą jednak aż do 30 metrów długości. Swoją charakterystyczną nazwę roślina zawdzięcza umieszczonym u podstawy jej liści, przypominającym pazurki kolcom, którymi przyczepia się do pnia drzewa. Indianie Ashaninka gotują korę i korzeń pnącza, otrzymując w rezultacie uzdrawiający wywar. Na całym świecie istnieje ponad 60 gatunków Uncarii, jednak tylko dwa spośród nich pochodzą z Peru i posiadają udokumentowane właściwości lecznicze.
Zarówno Uncaria tomentosa jak i Uncaria guianensis są zdrewniałymi pnączami posiadającymi kolce przypominające pazury kota. Obie z nich rosną w dżunglach Amazonii na terenie Peru. Chociaż obydwie odmiany mają podobne własności, tylko Uncaria tomentosa , która rośnie w wyższych partiach, zawiera izopteropodinę, która zdaniem dra Keplingera wykazuje najwyższą aktywność w pobudzaniu systemu immunologicznego. W oparciu o ocenę kliniczną i doświadczenie peruwiańskich lekarzy ogólnych, spośród tych dwóch odmian Uncarię tomentosę uważa się za cenniejszą.. Vilcacora dzięki zawartych w niej składnikach, silnie pobudza układ odpornościowy oraz mobilizuje go do walki z chorobą. Charakteryzuje się silnym działaniem przeciwzapalnym i przeciwnowotworowym (ze względu na silne właściwości antyoksydacyjne).
Sposób Parzenia:
Na przygotowanie 1 litra wywaru, należy użyć 1 stołowej łyżki kory. Na małym ogniu należy gotować przez 25- do 30 minut, po czym zostawić do naciągnięcia przez około 10 minut.
Ważne:
Pić 2 szklanki dziennie, nie dłużej niż przez 6 miesięcy. Po tym czasie należy korę odstawić na okres minimum 3 miesięcy.
