`Myślę, że podstawowe pytania, na które czytelnik na pewno chce znać odpowiedź, dotyczą tego, o czym właściwie jest ta książka. Przeglądając rysunki w niej zawarte, można dojść do wniosku, że jest o szachach, co zresztą jest po części prawdą. Za tą fascynującą i niezwykle skomplikowaną grą kryje się jednak bardzo dużo matematyki. Do rozwiązywania problemów związanych z szachownicą bardzo często używa się dość specyficznej metody, nazywanej metodą niezmienników. Będzie ona głównym, choć nie jedynym tematem tej książki. [...] Zadania, w których używa się tej metody mają dość specyficzną konstrukcję. Zazwyczaj dany jest układ i pewne przekształcenia, które możemy na nim dokonywać, a zadanie sprowadza się do udowodnienia, że przejście z jednego stanu do innego jest niemożliwe. Zadania te są jednak na tyle zróżnicowane, że opis ten może się wydawać zły. Myślę, że najlepszym sposobem na zrozumienie działania metody niezmienników jest przeanalizowanie kilku problemów, do których rozwiązania używa się tej metody. Przykładów tych w książce jest bardzo dużo.[...] Kolorowe Kwadraty bazują w głównej mierze na dwóch pracach, które napisałem na Konkurs Prac Uczniowskich miesięcznika Delta będąc jeszcze uczniem Liceum Ogólno kształcącego. Jedna z nich miała tytuł `Niezmienniki w geometrii`, a druga `Niebijące się układy szachowe`. Kolorowe Kwadraty traktowałbym jednak bardziej jako zbiór zadań związanych z metodą niezmienników. [...]`