Ten film przeszedł bez specjalnego echa przez nasze kina, co trochę dziwi, bo jest próbą nawiązania do formuły makabrycznego thrillera słabszą na pewno niż Siedem, ale na pewno zdecydowanie bardziej udaną niż np. 8 mm czy Kolekcjoner kości. Podobnie zresztą jak w Siedem w roli polującego gliniarza zobaczymy Morgana Freemana. Tam jednak sztywny Morgan miał dla przeciwwagi za partnera młodzieńczego i nieokrzesanego, czyli Brada Pitta, tu musi w swój metodyczny, przez co odrobinę – o ironio – nudny sposób ścigać mordercę sam. Na szczęście w połowie filmu dołącza do niego piękna pani doktor Kate McTiernan (a w tej roli Ashley Judd), niedoszła ofiara maniakalnego mordercy, która z całych sił pomagać będzie naszemu bohaterowi. Chodzi bowiem już nie o samą w sobie sprawiedliwość – jedną z ofiar szaleńca jest przecież siostrzenica detektywa.

Płytka wydana została w sposób specyficzny dla wytwórni Paramount. Obraz perfekcyjny, bez najmniejszej skazy. Szum, jaki dało się zobaczyć z całą pewnością pochodził z taśmy filmowej i raczej nie powinien przeszkadzać. Transfer obrazu wykonany został wzorcowo, szczególnie może się podobać dobór gam kolorystycznych. Średnie poziomy jaskrawości, których w filmie mamy obfitość, (choćby podczas scen w lesie), są przygotowane we wręcz zachwycający sposób – obraz obfituje w szczegóły, ale przeniesiony został w stylu slajdu. Wrażenie jest tym większe, że w kinie domowym mamy całkowite złudzenie oglądania obrazu kinowego. Dźwięk też bardzo dobry, choć już nie tak doskonały. Selektywność i barwa próby wyjątkowej, jednak panoramowanie słyszałem już lepsze. Dialogi przekazane zostały tak, że mogłyby służyć za materiał do nauki angielskiego. Wystrzały z broni palnej zrealizowane zostały dość ciekawie. Zróżnicowane zarówno ze względu na odległości i otoczenie, ale też z uwzględnieniem typów broni, z której padają.



Dodatki: zwiastun.