1.1. Złoża wieżowe w świetle dotychczasowych doświadczeń
Unieszkodliwienie ścieków fenolowych z koksowni czy zakładu przemysłu cłi9micznego to sprawa przede wszystkim racjonalnie postawionego odzysku. Na ten niezwykle ważny temat wiele już dyskutowano i pisano, przedsięwzięto szereg prac badawczych i usprawniających. Metody odzysku mają jadnak to do siebie, że stopień oczyszczania, chociaż wyrażony procentowo może być uważany za duży Zpoczątkowe duże stężenie fenolL/, to jednak z uwagi na wysokie na ogół wymagania jakie w naszych warunkach trzeba stawiać czystości ścieków odprowadzanych do zbiorników, jest najczęściej nie wystarczający.
Resztkowa zawartość fenoli w ściekach po tzw. pierwszym stopniu odfeno-lowania, w zależności od sposobu odzysku i rodzaju ścieków waha się praktycznie w granicach 50-300 mg/l.
Ścieki o takiej zawartości fenoli można dalej oczyszczać na drodze chemicznej Zsorp-cja, chlorowanie, ozonowanie itp.7, jednak jak wykazują doświadczenia, ekonomicznie jszyini metodami w większości przypadków są sposoby biologiczne.
Jednak stosunkowo dnte koszty inwestycyjne, a szczególnie koszty
eksploatacyjne nie zachęcają do rychłego budowania urządzeń biologicznych, mimo pozytywnych w zasadzie wyników jak i informacji o skutkach działania urządzeń technicznych za granicą /ZSRE, CSR, NRD i kraje zachodnieZ. Dlatego wszelkie możliwości prowadzące do budowy tańszych, prostszych a przede wszystkim pewniejszych w eksploatacji urządzeń winny być u nas badane i realizowane. Niewątpliwie przykładem dążenia do obniżki kosztów i usprawnienia instalacji dla biologicznego oczyszczania ścieków w ogóle, a ścieków przemysłowych w szczególe, jest projektowanie i budowanie oczyszczalni biologicznych o możliwościach bardzo wysokiego obciążenia.
