Andzia mieszka w małym miasteczku.
Ma za sobą sześćdziesiąt lat niełatwego życia, ale teraz jak twierdzi, powodzi jej się dobrze. Ma drugiego męża, emerytowanego piekarza, Solskiego, właściciela piętrowego domu. Andzia zajmuje się zdobywaniem pieniędzy dla swoich dzieci z pierwszego małżeństwa - Heniusia i Celinki, choć one już dawno usamodzielniły się i mieszkają w dużym mieście. Była przez trzydzieści lat wdową, pracowała zmywając talerze w gospodzie, z trudem wychowywała dwójkę swoich dzieci. Choć kiedyś bardzo kochała Tadka, wyszła za mąż za solidnego i poważnego Szczepana, który niestety po narodzinach drugiego dziecka utonął. Ale najważniejszą rzeczą w jej życiu była i jest troska o dzieci. I dlatego nie wstydzi się handlować starzyzną rozwieszoną na płocie targowiska.