Przedmiotem aukcji są dwie monety 50 zł 1980 r.
Kazimierz I Odnowiciel 1[zasłonięte]039-10 r.
![Kazimierz I Odnowiciel](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c7/Kazimierz_I_Odnowiciel.jpg/250px-Kazimierz_I_Odnowiciel.jpg)
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b6/Polska_1039_-_1058.png/1024px-Polska_1039_-_1058.png)
Polska za panowania Kazimierza I Odnowiciela
Kazimierz I Karol Odnowiciel (ur. 25 lipca 1016, zm. 19 marca 1058 w Poznaniu) – książę z dynastii Piastów, władca Polski w latach 1034-1058 (z przerwami), syn Mieszka II i Rychezy.
Po śmierci ojca, w 1034 objął władzę w zniszczonym kryzysem lat poprzednich państwie. Próbował wzmocnić władzę monarszą, co spotkało się ze sprzeciwem możnowładztwa. Książę został wygnany na Węgry, skąd wyjechał później do Niemiec. W kraju zapanował chaos. Brak centralnej władzy spowodował samowolę, a nawet utworzenie na części terytorium niezależnego państewka (Masław na Mazowszu). Doszło do powstania ludowego, a w 1039(?) najazdu księcia Czech Brzetysława.
Dopiero w 1039, a być może 1040 Kazimierz powrócił do kraju, przystępując do odbudowy zniszczonej organizacji państwowej i kościelnej. W polityce zagranicznej oparł się na sojuszu z Rusią. W 1047 ostatecznie pokonał Masława i przywrócił polskie panowanie na Mazowszu. Przeniósł z Gniezna do Krakowa główny ośrodek władzy państwowej i odnowił tamtejsze biskupstwo. Ufundował opactwo benedyktynów w Tyńcu (1044). Zbrojnie opanował też zagarnięty przez Czechów Śląsk (1050), jednak na zjeździe w Kwedlinburgu w 1054 zgodził się płacić za niego Czechom coroczny trybut.