Książka jest świadectwem fascynacji kulturą Włoch, osobistym wyznaniem o sile jej ponadczasowego oddziaływania. Obcowanie z przeszłością i patrzenie z podziwem na jej ślady jest, w odczuciu autora, "doznaniem wyzwalającym, pozwalającym lepiej zrozumieć siebie, czuć się bardziej swobodnym wobec pozornie imperatywnych nakazów teraźniejszości". Karpiński wielokrotnie zadaje pytanie o sens i sposób obcowania z przeszłością za pośrednictwem dzieł sztuki, tworząc ujęty w osobistej tonacji przewodnik dla tych, którzy w rzeczywistości lub w wyobraźni chcieliby odbyć podróż do Italii.