Ósmy album Justyny Steczkowskiej, realizowany przez dwa lata w warszawskim Jazzboy Studio. Album wyjątkowo świeży i zaskakujący. Kompozycje na nim zawarte zaśpiewane zostały z niezwykłą lekkością, przy akompaniamencie niezwykle prostego instrumentarium (fortepian, akordeon, gitara akustyczna, czy skrzypce, na których gra sama Justyna). Ogromnym atutem płyty są też pozbawione zbędnej enigmatyczności teksty, opowiadające o współczesnej kobiecie, starającej się wyważyć swoje emocje i pogodzić je z życiem codziennym. Album stawia na prostotę, zarówno w sferze akompaniamentu, jak i słów.