Wejście liniowe (XLR, znajdujące się na tylnym panelu) jest symetryzowane elektronicznie za pomocą układu o nazwie Superbal, opracowanego również przez Teda Fletchera. W porównaniu do układów z wejściem transformatorowym rozwiązanie takie wykazuje kilka istotnych zalet, między innymi mniejszą wrażliwość na zakłócenia symetrii sygnału wejściowego, co w przypadku sygnałów liniowych zdarza się dość często. Wprawdzie wejścia liniowe i mikrofonowe są symetryczne, ale użycie połączeń niesymetrycznych nie pogarsza jakości dźwięku, pod warunkiem, że długość kabli wiodących sygnał nie przekracza 50 metrów.
Przedwzmacniacz mikrofonowy wyposażony jest w przycisk włączający napięcie fantomowe (+48V), przełącznik odwracający fazę sygnału wejściowego, filtr dolnozaporowy o częstotliwości granicznej 75Hz pracujący z nachyleniem 12dB/oktawę i potencjometryczny regulator czułości.
Impedancja niesymetrycznego wejścia instrumentalnego jest stosunkowo niewielka (150kΩ), zatem bezpośrednie podłączenie gitary elektrycznej z układami pasywnymi może nie dać spodziewanych efektów (nieco zmatowione brzmienie). W przypadku instrumentów z aktywną elektroniką lub instrumentów typowo elektronicznych podobne problemy nie występują. Gniazdo instrumentalne i mikrofonowe znajdują się na przedniej płycie procesora. Gniazdo mikrofonowe jest zdublowane na tylnym panelu. Tam też znajduje się gniazdo insertowe, w strukturze procesora umieszczone między blokiem przedwzmacniacza a kompresorem.
Kompresor oparty jest na układzie optycznym znanym z innych urządzeń Joemeek, pracującym z łagodnym kolanem charakterystyki. Regulacji podlega próg kompresji, czas ataku i czas zwalniania. Pięciopozycyjny przełącznik obrotowy służy do wybierania współczynnika (głębokości) kompresji. Kompresor włączany jest w tor sygnałowy dedykowanym przełącznikiem. Centralne miejsce na panelu czołowym urządzenia zajmuje efektowny, podświetlany miernik wskazówkowy, którego zadaniem jest wskazywanie głębokości tłumienia sygnału wejściowego przy włączonym kompresorze lub ogólnego poziomu sygnału wyjściowego (tryb wskazań zmieniamy przełącznikiem VU MODE).
Korektor wzbogacony o układ enhancera to trzeci blok VC1Q. Enhancer jest czymś w rodzaju dynamicznie pracującego korektora służącego do wzbogacania brzmienia o wyższe składowe harmoniczne lub - przy odpowiednich ustawieniach - pracy w trybie deesera. Efekt polega na odfiltrowaniu z sygnału składowych o wyższej częstotliwości, poddaniu ich kompresji i zmiksowaniu z sygnałem podstawowym. Za poziom i fazę sygnału domiksowanego odpowiada regulator EFFECT. Gałka oznaczona jako Q pozwala na ustawienie szerokości pasma poddawanego obróbce. Nasycenie sygnału ustawia się regulatorem DRIVE. Towarzyszy mu dwukolorowa dioda LED wskazująca poziom efektu enhancera. Układ może zostać wyłączony z toru sygnałowego - podobnie jak ma to miejsce w przypadku kompresora i korektora. Ten ostatni ma trzy zakresy regulacji. Niskie i wysokie tony regulowane są filtrami półkowymi o częstotliwościach 100Hz i 8kHz w zakresie ±15dB. środek jest przestrajany w zakresie 750Hz4kHz.
VC1Q był testowany z kilkoma typami mikrofonów, gitarą basową z aktywną elektroniką oraz nagranymi ścieżkami różnych instrumentów. Pierwsze na co zwróciłem uwagę to duża dynamika przedwzmacniacza, pozwalająca uzyskać sterylnie czysty dźwięk. Kompresja działa miękko, z typowym dla urządzeń Joemeeka ciepłem brzmieniowym. Sygnały poddane obróbce dynamicznej zabrzmiały soczyście, nie tracąc przy tym niezbędnej jaskrawości i tłustości brzmienia niskich tonów. Szczególnie efektownie zabrzmiała gitara basowa - z pomocą kompresji VC1Q uzyskałem brzmienie nie do podrobienia innymi metodami, choć przydałby się skuteczny ogranicznik pozwalający na silniejsze wyeksponowanie ciszej granych dwięków względem tych najgłośniejszych. Enhancer pozwala wyeksponować składowe odpowiedzialne za czytelność brzmienia. Z bardzo dobrym skutkiem wykorzystałem go w przypadku werbla i gitary akustycznej, choć próby z gitarami elektrycznymi nie do końca mnie usatysfakcjonowały. Korekcja zastosowana w Studio Channel jest kreatywna i pozwala dość precyzyjnie ustawić finalną barwę sygnału. Nie należy jej jednak traktować jako lekarstwo na problemy z brzmieniem, a raczej jako pomoc w podkreśleniu charakterystycznych cech brzmieniowych materiału dźwiękowego. Korekcja i enhancer znakomicie ze sobą współpracują, nie powodując - wbrew moim początkowym obawom - problemów z fazą sygnału.
VC1Q sprawował się dobrze w każdej sytuacji, a w niektórych wykazał się nieprzeciętnymi możliwościami. I choć nie można go stosować jako uniwersalnego kompresora czy korektora, to jako monofoniczny tor sygnałowy służący do nagrywania wokali i instrumentów odda nieocenione usługi każdemu, kto zechce w niego zainwestować.