Dla kogo telefon? Z racji ceny z pewnością nie dla każdego. Moim zdaniem Nokia 8910 przeznaczona jest dla osób, dla których telefon to narzędzie pracy dość intensywnie użytkowane. Jego zadaniem ma być możliwość rozmowy, sporządzenia krótkiej wiadomości czy dostęp do Wapu i sprawdzenie aktualnych informacji – te wszystkie wymagania spełnia wyśmienicie. Jednak ze względu na cenę przenaczony jest raczej do zastosowań biznesowych, gdzie o prestiżu osoby świadczą także użytkowane przez nią gadżety – np. drogi i eksluzywny telefon komórkowy.

Pierwsze wrażenia po wyjęciu telefonu są jak najbardziej pozytywne. Telefon ma bardzo charakterystyczne otwieranie klapki – aby dostać się do klawiatury należy wcisnąć dwoma palcami przyciski umieszczone po bokach telefonu. Kiedy już to zrobimy, telefon się automatycznie, powoli wysuwa i naszym oczom ukazuje się klawiatura i tutaj nasuwa się pierwsze spostrzeżenie – klawisze są bardzo małe i obawiałem się, że będę miał kłopoty z ich wciskaniem ale nic takiego nie miało miejsca. Klawisze są na tyle wystające a zachowane przerwy pomiędzy nimi wystaczające, aby móc swobodnie pisać.

Rzecz, która chyba w największym stopniu przesądza o wyjątkowości tego modelu czyli obudowa. Najczęściej gdy kupujemy telefon nie zwracamy uwagi na ten szczegół – jedne są bardziej wytrzymałe, inne mniej ale przy poważnym upadku na ziemię telefon ma marne szanse na prawidłowe funkcjonowanie. W modelu 8910 obudowa została wykonana z tytanu co powoduje, że telefon jest zarówno wytrzymały na upadki jak i lekki. Obudowa jest dużo bardziej odporna na rysy i zadrapania.

Użytkowanie telefonu

Telefonikowi ani razu nie zdarzył się samoczynny reset. Oprogramowanie jest stabilne i nie wiesza się. Jakość rozmów jest bardzo dobra, telefonu podczas rozmowy w znacznym stopniu redukuje dźwięki otoczenia przez co rozmówca słyszy nas wyraźnie. SMS-y przy wykorzystaniu słownika T9 pisze się szybko i wygodnie – słownik posiada stosunkowo bogate słownictwo. Alarm wibracyjny działa wystarczająco mocno – bez problemu telefon czułem w kieszeni spodni czy koszuli.