Jan Umiński - młodzieńczy szkicownik przyszłego malarza, Zakopane, 1919 r., album w miękkiej oprawie formatu ok. 29 x 26,5 cm, 17 kart z rysunkami, głównie portrety, w tym m.in. autoportret, górale, wojskowi, postacie z historii Polski etc., przeważnie sygnowane i datowane; okładka zażółcona, lekko podniszczona, rysunki przeważnie w stanie dobrym, niektóre z lekkimi zabrudzeniami.

Prawdopodobnie ten właśnie szkicownik zaginął wraz z innymi pracami w czasie wojny. Informacja na ten temat - w artykule o chorobie Umińskiego - zamieszczona została w gazecie „Życie Radomskie”, nr 294 z 24 października 1948 r.

Jan Umiński (1[zasłonięte]903-19), malarz i konserwator malarstwa związany z Krakowem i Radomiem; w 1932 ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1934 roku nagrodzony został wyróżnieniem w salonie Zachęty. Prace artysty znajdują się w Muzeum Narodowym w Krakowie i Muzeum Sztuki Współczesnej w Radomiu, jak również w zbiorach prywatnych.