Herbata jaśminowa

Herbata jaśminowa(chiń. 茉莉花茶) jest napojem zdobywającym ostatnimi czasy olbrzymią popularność, dlatego warto poznać jej historię, właściwości zdrowotne oraz dowiedzieć się, jak należy ją parzyć . Oryginalny, subtelny smak i aromat, godna ust najbardziej wymagających koneserów – tak się o niej mówi. Jaśminowa herbata jest najpopularniejszym napojem mieszkańców Pekinu. Być może nie wszystkim musi ona smakować, ale jeśli się już ktoś do niej przekona, będzie to miłość na całe życie.

Historia herbaty jaśminowej zaczyna się 800 lat temu, gdy w Chinach rządziła dynastia Song, której członkowie uwielbiali smak herbaty aromatyzowanej kwiatami jaśminu. Samjaśmin został sprowadzony do Chin z Persji już w III wieku n.e, jednak dopiero w V wieku dostrzeżono niesamowite właściwości tej rośliny i próbowało łączyć ją z liśćmi herbaty.

Jaśmin to roślina z rodziny oliwkowatych, posiadającebiałe, żółte lub różowe kwiaty. Do produkcji herbaty jaśminowej wykorzystuje się jednak tylko jego jeden gatunek – jaśmin wielkolistny, który występował początkowo tylko na Filipinach, w Indiach, Birmie i Sri Lance. Obecnie jaśmin rośnie także w Chinach, w górzystej prowincji Fujian. Krzew tej rośliny może osiągać nawet do 8 metrów wysokości, a same kwiatki są wielkości od 4 do 7 cm. Kwiaty jaśminu łączą się w grupki od 3 do 12 kwiatków, które wydobywają z siebie bardzo intensywny zapach. Otwierają się one w nocy i zamykają w dzień, dlatego wieczorne spacery w okolicach gdzie kwitnie jaśmin, mogą należeć do bardzo przyjemnych

Posiadające słodki zapach kwiaty jaśminu zbierane są wcześnie rano, a następnie trzymane w chłodnym pomieszczeniu przez cały dzień, by zapobiec całkowitemu rozkwitnięciu. Po południu, gdy kwiatki powoli się rozchylają, są one układane w pobliżu wysuszonych liści herbacianych w ściśle ustalonych proporcjach. Proces wchłaniania aromatu trwa nawet do 4 godzin i powtarzany może być od 6 do 7 razy. W ostatniej fazie całego procesu, kwiaty jaśminu zostają oddzielone lub pozostawione w niewielkiej ilości, aby dodały uroku wizualnego samej herbacie. Następnie herbata jest dosuszana i gotowa do zapakowania może zostać wysłana do smakoszów z całego świata.

Oprócz Chin kwiaty jaśminu zaskarbiły sobie uznanie także w innych krajach. WFilipinach kwiat ten nosi nazwę sampaguita i w roku 1937 został przez rząd tego kraju uznany na kwiat narodowy. Z kolei w Kambodży, w kraju gdzie 96% mieszkańców to Buddyści, jaśmin został ofiarowany Buddzie. W języku bengalskim (używanym w m.in. Indiach i Bangladeszu), kwiat jaśminu zwie się beli i wykorzystywany jest do zdobienia kobiecych włosów jaśminowymi girlandami. Na Hawajach zwany pikake, służy to tworzenia pachnących naszyjników z kwiatów i liści zwanych lei.