Hebrajski biblijny jest nazwą normy literackiej, która obowiązywała w języku hebrajskim do zburzenia drugiej świątyni (70 r. n.e.). Znany jest głównie z Biblii hebrajskiej, skąd pochodzi jego nazwa. Język ten jest bardzo ważny, ponieważ stał się podstawą rozwoju kolejnych etapów języka hebrajskiego, łącznie z hebrajskim współczesnym – językiem państwa Izraela. W książce można znaleźć skrótowy opis gramatyki języka hebrajskiego oraz prezentację dwóch fragmentów tekstu biblijnego wraz z ich transkrypcją, analizą gramatyczną i tłumaczeniem.

Warszawa 2000, wyd. I
Warszawa 2008, wyd. II poprawione