"Diabolical Fullmoon Misticism" jest debiutem muzycznym zespołu Immortal, mimo to usłyszałem go jako ostatnią część dorobku Norwegów. I muszę przyznać, że płyta ta co najmniej trochę mnie zaskoczyła.

Na początku Intro. Jest ono streszczeniem wszystkich tekstów Immortala. Przedstawia burzę śnieżną (przynajmniej tak to odebrałem), pomiędzy którą pobrzdąkuje gitara akustyczna. Gdy wiatr ustaje, zaczyna się część muzyczna, jakże inna od późniejszych produkcji. Najbardziej różni się od "Pure holocaust". Na pewno warto odnotować, że "Diabolical Fullmoon..." jest brudno nagrana, ale tylko dodaje jej to klimatu. Klimatu przez duże K.

Immortal znany jest z chaotycznych na ogół produkcji (z wyjątkiem "At the Heart of Winter"). Ta płyta różni się i pod tym względem, choć należy przyznać, że momentami da się chaos w muzyce zauważyć. Wielkim plusem jest urozmaicanie utworów - np. recytacja tekstu w "A Perfect View of the Rising Northland" lub świetnie wkomponowana gitara akustyczna w "Criptic Winterstorms". Tych elementów brakuje mi na późniejszych płytach.

Płyta jest black metalowa, choć wokal i niektóre riffy na to nie wskazują. Ubbath Doom Dcculta nie skrzeczy blackowo, on ma swój własny, świetny wokal...

Dla mnie jest to najlepsza produkcja Immortala. Należy do płyt wybijających się z ogromu innych i to pod każdym względem. Obserwując twórczość tego zespołu, stwierdzam również, że lepszej płyty Immortal już nie nagra.

Faworyty: "The Call of the Wintermoon", "Criptic Winterstorms", "A Perfect View of the Rising Northland".