Herbata zielona
Właściwości lecznicze zielonej herbaty wykorzystywane są w medycynie chińskiej i japońskiej już od wieków. Dowiedziono, że zawiera ona m.in. witaminy A, B, B2, C oraz wiele minerałów i mikroelementów. Lista dobroczynnego działania zielonej herbaty na nasz organizm jest dość długa. Naukowcy wymieniają aż 61 dolegliwości, w leczeniu których napój ten może być pomocny, np.:

W zielonej herbacie tkwi tajemnica długiego życia. Zawarte w niej składniki wpływają bowiem hamująco na procesy starzenia się organizmu.

Aby polubić zieloną herbatę, najpierw należałoby poznać tajniki jej zaparzania. Woda, którą zaparzamy herbatę, powinna stygnąć po zagotowaniu około 5 minut. Jeżeli herbata ma działać na nas pobudzająco, zaparzamy ją przez 2-3 minuty, jeżeli odprężająco – nieco dłużej (5-8 minut). Następnie napar przelewamy do innego naczynia aby herbata nie nabrała gorzkiego smaku, Wskazane jest dwu- lub trzykrotne zaparzanie tych samych liści. Za każdym razem odnajdziemy inny smak.

Melisa
Melisa działa uspokajająco, kojąco i regenerująco na system nerwowy, przeciwdepresyjnie, a także wzmacnia serce, znosi nadmierną fermentację, wzmacnia żołądek i pobudza trawienie. Stwierdzono również jej właściwości przeciwzapalne, przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne.
Stosuje się ją jako środek uspakajający w chorobach układu nerwowego – w stanach ogólnego pobudzenia nerwowego, w wyczerpaniu nerwowym, w bezsenności, w uczuciu niepokoju, w depresji, a także w nerwicy wegetatywnej, czyli w zaburzeniu funkcji narządów: serca, naczyń krwionośnych, żołądka, jelit i wątroby.

Ziele skrzypu
Krzemionka zawarta w zielu skrzypu wspomaga przemianę materii, działa na cały organizm, zwłaszcza na tkankę łączną, oddziałuje na stan naczyń krwionośnych, na wszystkie narządy wewnętrzne, na skórę, włosy, paznokcie i kości. Działa wzmacniająco, mineralizująco, regenerująco, oczyszczająco, odtruwająco i przeciwgrzybiczo.
Związki krzemu wpływają pozytywnie na aktywność hormonalną ludzi starszych, a więc mają działanie rewitalizujące i odmładzające.
Ze względu na ogólnoustrojowe działanie skrzyp jest stosowany w uciążliwych, przewlekłych chorób przewodu pokarmowego, płuc, układu moczowego, rozrodczego i krwionośnego oraz skóry i kości. Jest on stosowany w problemach z krwią i z układem krążenia w niedokrwistości, w miażdżycy, w chorobach płuc i dróg oddechowych, w chorobach nerek i dróg moczowych. Zalecany jest w zaburzeniach metabolicznych, w okresie po operacji, dla osób starszych, u których występuje niedobór krzemu zwłaszcza w kościach co wpływa na fakt występowania u nich podatności na złamania kości.