.

Charakterystyka.

.

Wyśmienita kompozycja rumianku, trawy cytrynowej, płatków nagietka oraz owoców jabłka. Działa jako środek przeciwzapalny, rozkurczowy. Ma działanie przeciwalergiczne, antybakteryjne i uspokajające. Reguluje trawienie, działa moczopędnie. Jest przy tym delikatna, tak że bezpiecznie można ją podawać nawet niemowlętom. Herbatka łagodzi zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zarówno nieżyt jelitowy jak i zatwardzenie), rozładowuje gazy, uśmierza ból i napięcie jamy brzusznej. Likwiduje nudności. Świetnie zdaje egzamin jako środek przeciwko bólom brzucha o podłożu nerwicowym, stresowym. Poprawia apetyt i trawienie. Małym dzieciom przynosi ulgę w przypadku kolki jelitowej.

Rumianek pomaga także w grypie i przeziębieniach. Obniża gorączkę, łagodzi kaszel i ból gardła. Rumianek ma właściwości rozkurczające mięśnie oraz uspokajające. Napar z rumiankiem to napój uspokajający. Można go z korzyścią pić na skołatane nerwy; zmniejsza on bowiem nerwowość i wahania nastrojów. Od wieków jest zalecany na bezsenność. Jako środek przeciwbólowy warto go pić na bóle głowy, migreny, bóle reumatyczne, bóle mięśni, bóle ucha, zębów, nerwobóle. Jest to środek naturalny, bezpieczny – nie obciąża organizmu tak jak leki.

.

Wskazania

.

Jest to najlepsza herbata jeśli:

potrzebujesz poprawienia nastroju, relaksu

potrzebujesz pobudzenia bez uczucia kołatania

chcesz odżywić i wzmocnić organizm

chcesz opóźnić procesy starzenia

chcesz stosować profilaktykę zdrowotną

chcesz wspomóc procesy trawienia.

.

Skład

.

Kompozycja rumianku, trawy cytrynowej, płatków nagietka oraz owoców jabłka.

.

Właściwości

.

napój nie zawiera kofeiny, dlatego nie ma żadnych przeszkód, żeby pić go przed snem lub podawać go dzieciom.

działa jako środek przeciwzapalny, rozkurczowy.

ze względu na niską zawartość kalorii i dużą ilość mikro i makroelementów coraz częściej staje się składnikiem diet odchudzających.

działanie przeciwwymiotne sprawiają, że zalecany jest kobietom w ciąży.

ma działanie przeciwalergiczne, antybakteryjne i uspokajające.

reguluje trawienie, działa moczopędnie.

obniża gorączkę, łagodzi kaszel i ból gardła.

ma właściwości rozkurczające mięśnie oraz uspokajające.

.

Sposób Parzenia – Herbata ziołowa

.

Sposób przygotowania w kubku z zaparzaczem (poj. 300 ml.):

1-2 łyżeczki na 200 ml wody, temperatura wody 100 stopni, czas zaparzania około 8 -10 minut pod przykryciem. Po tym czasie powinno oddzielić się fusy od naparu.

.

Herbaty ziołowe

.

Herbaty ziołowe, które nazywa się także „naparami”, to herbaty przygotowywane z ziół – zwykle z liści albo kwiatów. Herbaty ziołowe pije się zwykle z powodu właściwości leczniczych, chociaż olbrzymia różnorodność ziół i ich smaków oraz aromatów sprawia, że sporo osób pije herbaty ziołowe głównie ze względu na ich smak, korzystając z właściwości zdrowotnych jako skutku ubocznego. Dostępne w sklepach herbaty ziołowe są zwykle produkowane z wysuszonych liści danego ziela (np. z mięty czy melisy) lub jego kwiatów (jak w przypadku hibiskusa). Rzadziej wykorzystuje się korzenie (np. w przypadku żeń-szenia). Herbaty ziołowe często miesza się z herbatami owocowymi lub z herbatami z herbaty chińskiej, np. dodając miętę do herbaty zielonej czy kwiat hibiskusa do herbaty malinowej (kwiat hibiskusa jest dodawany do większości herbat owocowych). Herbaty ziołowe są tradycyjnie wykorzystywane przez człowieka ze względu na swoje właściwości lecznicze od setek lat. Każde z ziół ma inne właściwości zdrowotne, a mieszanki ziół mogą przynosić jeszcze lepsze efekty.

.

Pijmy zdrowo

.

Należy zadbać, aby herbata, której używamy, zachowywała długo swoje zalety. Sposób jest prosty: trzymajmy ją z dala od ziół i przypraw, aby nie nabrała ich aromatu, a także przechowujmy w szczelnym opakowaniu, aby nie zwietrzała. Używajmy dobrej wody: bez zapachu, smaku, chloru, wody miękkiej, a więc bez nadmiaru soli mineralnych. Do jej oczyszczenia możemy użyć filtrów dzbankowych. Jeśli używamy czajnika, warto często czyścić go z kamienia – na przykład roztworem octu spirytusowego (1/3 butelki octu, dopełniamy wodą). Używajmy wody w stadium „białego wrzenia”. Rozróżnia się aż trzy etapy jej gotowania: pierwszy, gdy odrywają się małe, pojedyncze pęcherzyki; drugi, gdy duża ilość pęcherzyków sprawia, że woda staje się biała; trzeci wreszcie – znane nam wszystkim bulgotanie. Stadium drugie jest najbardziej pożądane; woda wciąż jeszcze jest mocno natlenowana, a jej temperatura to już 96 st. C. Zdrowie to obiektywne orzeczenie lekarza, ale i subiektywnie odczuwany stan. Podobnie subiektywnie odczuwamy smaki i zapachy, dlatego nie bójmy się dodawać do herbaty miód, cytrynę czy goździki. Dbajmy o to, by sprawić przyjemność wszystkim zmysłom, pamiętajmy jednak, że wówczas napar traci swój głęboki smak przyjmując obce aromaty. Spróbujmy zatem pić też w tradycyjny sposób – bez dodatków i słodzików.

Pamiętajmy, aby użyć odpowiedniej ilości suszu – nie za mało, abyśmy poczuli jej prawdziwy smak (reguła mówi, że parząc herbatę na 4 osoby wsypujemy 4 łyżeczki suszu plus jedną dodatkową na czajniczek). Pozwólmy herbacie „rozwinąć skrzydła”. Suszone przez wiele dni listki muszą mieć miejsce, by się rozprostować. Nie ściskajmy jej więc w małych, metalowych domkach do parzenia; użyjmy na przykład sitka, które da jej przestrzeń, a nam możliwość wyjęcia herbaty w odpowiedniej chwili.

Strzeżmy czasu zaparzania: 2 minuty wystarczą, jeśli chcemy naparu pobudzającego, natomiast jeśli zależy nam na napoju relaksującym i uspokajającym, potrzebujemy około 4-5 minut. Pamiętajmy, że każda herbata wymaga odpowiedniej temperatury: czarną i czerwoną zalewamy wrzątkiem, zieloną i białą wodą o temperaturze ok. 75 st. (tzw. ostudzony wrzątek), czyli 10 minut po zagotowaniu. Zamiast czekać, można wodę ostudzić przelewając ją osiem razy z naczynia do naczynia.

Nie kierujmy się kolorem – teina, pobudzający składnik herbaty, jest bezbarwna, nieprawdziwe jest więc skojarzenie: im esencja ciemniejsza, tym mocniejsza. Smak goryczki także nie jest dobrym wyznacznikiem mocy naparu; świadczy raczej o zbyt ostrych warunkach zaparzania. Przy wyborze herbaty szlachetnej kierujmy się wszystkimi zmysłami, ale przede wszystkim smakiem. Używajmy porcelany – to najlepszy materiał dla czajniczków, w których parzy się herbatę. Jeśli użyjemy białej zastawy, będziemy mogli z łatwością ocenić barwę naparu. Nie zapominajmy, żeby pić herbatę świeżą, a więc przygotować ją bezpośrednio przed spożyciem. Jej aromat wytwarza się w trakcie parzenia i utrzymuje jeszcze przez około 6 minut. No i przede wszystkim – delektujmy się! Pijmy w gronie przyjaciół, bez pośpiechu, słuchając muzyki.