.

Charakterystyka

.

Herbata cejlońska wzbogacona wiśnią, rodzynkami i kwiatami malwy sudańskiej, o wyjątkowym wiśniowo-rumowym aromacie.Po zaparzeniu otrzymujemy piękny mahoniowy napar o zrównoważonym, bogatym aromacie z nutką rumową i wiśniową. Przyjemny aromat, który roznosi się podczas parzenia jest tylko zapowiedzią ciekawej smakowo herbaty. Posłodzona cukrem bursztynowym jest jeszcze wyraźniejsza a dodatkowo wzmocniona rumem ma właściwości silnie rozgrzewające. To propozycja dla tych, którzy cenią sobie pobudzające właściwości jakie posiada czarna herbata ale potrzebują nieco bardziej złożonych smaków, aromatów, oraz walorów wzrokowych.

Herbata do której wraca się chętnie i ma się ochotę próbować ją za każdym razem z innymi dodatkami. Niewątpliwie najlepsze połączenie tworzy z mocnym alkoholem, najlepiej rumem.

.

Wskazania

.

Jest to najlepsza herbata jeśli:

potrzebujesz poprawienia nastroju, relaksu

potrzebujesz pobudzenia bez uczucia kołatania

chcesz odżywić i wzmocnić organizm

chcesz opóźnić procesy starzenia

chcesz stosować profilaktykę zdrowotną

chcesz wspomóc procesy trawienia.

.

Skład

.

Herbata cejlońska wzbogacona wiśnią, rodzynkami i kwiatami malwy sudańskiej, o wyjątkowym wiśniowo-rumowym aromacie.

.

Właściwości

.

działa pobudzająco-zawiera dużo teiny.

hamuje rozwój bakterii w układzie pokarmowym i pobudza go do wydzielania soków trawiennych

obniża ciśnienie krwi poprawiając przy tym krążenie zmniejszając ryzyko wystąpienia chorób serca.

zawarte w czarnej herbacie flawonoidy wzmacniają naczynia krwionośne i przeciwdziała zakrzepom krwi.

dzięki zawartości fluoru chroni zęby przed próchnicą.

zawiera dużo garbników, co może zmniejszyć wchłanianie się minerałów mikroelementów do organizmu.

garbniki wydzielane w trakcie długiego parzenia zmniejszają ryzyko zachorowania na niektóre rodzaje raka, jednak herbata traci swój smak, staje się gorzka i może powodować zgagę.

.

Sposób Parzenia - Herbaty Czarne

.

Sposób przygotowania w kubku z zaparzaczem (poj. 300 ml.):

do zaparzacza wsyp pełną łyżeczkę suszu herbacianego

powoli zalej wrzącą wodą, odczekaj 2 minuty (lub max. 4 min.)

wyciągnij zaparzacz z naparu

zaparzaj 3 razy bez utraty walorów i smaku.

.

Wskazówka:

Rano, gdy chcesz mocno się pobudzić warto parzyć herbatę czarną krótko (max.2 min.) Wtedy napar jest jasny, ale mocno pobudzający.

.

Wieczorem warto parzyć dłużej 3-4 min. Wtedy napar jest świetny na trawienie i pobudza bardzo łagodnie.

.

Sposób przygotowania w czajniku (poj. 500 ml.-1000 ml.):

do czajnika wsyp pełną łyżkę stołową suszu herbacianego

powoli zalej wrzącą wodą, odczekaj 2 minuty (lub 4 min.)

wyciągnij sitko z czajnika (lub odlej napar do filiżanek lub osobnego czajniczka)

zaparzaj 3 razy bez utraty walorów i smaku.

Wskazówka: Szybko wyciągaj liście herbaty czarnej z naparu, wtedy napar zawsze będzie smaczny i bez goryczki.

.

Herbata czarna

.

Herbata czarna jest najbardziej znaną odmianą herbaty. Otrzymuje się ją z prawie każdego rodzaju herbaty zielonej, poprzez poddanie jej procesowi pełnej fermentacji, co powoduje zmianę zabarwienia listków na brązowo. Jednoczesnej przemianie ulegają wszystkie składniki herbaty. Fermentacja powoduje, że garbniki zamieniają się w związki aromatyczne, zmniejsza się udział witaminy C oraz niektórych związków mineralnych. Działa pobudzająco-zawiera dużo teiny. Hamuje rozwój bakterii w układzie pokarmowym i pobudza go do wydzielania soków trawiennych. Obniża ciśnienie krwi poprawiając przy tym krążenie zmniejszając ryzyko wystąpienia chorób serca. Zawarte w czarnej herbacie flawonoidy wzmacniają naczynia krwionośne i przeciwdziała zakrzepom krwi. Dzięki zawartości fluoru chroni zęby przed próchnicą. Zawiera dużo garbników, co może zmniejszyć wchłanianie się minerałów mikroelementów do organizmu. Garbniki wydzielane w trakcie długiego parzenia zmniejszają ryzyko zachorowania na niektóre rodzaje raka. Zieloną herbatę pije się aby ugasić pragnienie, czarną natomiast rozgrzewająco.

.

Pijmy zdrowo

.

Należy zadbać, aby herbata, której używamy, zachowywała długo swoje zalety. Sposób jest prosty: trzymajmy ją z dala od ziół i przypraw, aby nie nabrała ich aromatu, a także przechowujmy w szczelnym opakowaniu, aby nie zwietrzała. Używajmy dobrej wody: bez zapachu, smaku, chloru, wody miękkiej, a więc bez nadmiaru soli mineralnych. Do jej oczyszczenia możemy użyć filtrów dzbankowych. Jeśli używamy czajnika, warto często czyścić go z kamienia – na przykład roztworem octu spirytusowego (1/3 butelki octu, dopełniamy wodą). Używajmy wody w stadium „białego wrzenia”. Rozróżnia się aż trzy etapy jej gotowania: pierwszy, gdy odrywają się małe, pojedyncze pęcherzyki; drugi, gdy duża ilość pęcherzyków sprawia, że woda staje się biała; trzeci wreszcie – znane nam wszystkim bulgotanie. Stadium drugie jest najbardziej pożądane; woda wciąż jeszcze jest mocno natlenowana, a jej temperatura to już 96 st. C. Zdrowie to obiektywne orzeczenie lekarza, ale i subiektywnie odczuwany stan. Podobnie subiektywnie odczuwamy smaki i zapachy, dlatego nie bójmy się dodawać do herbaty miód, cytrynę czy goździki. Dbajmy o to, by sprawić przyjemność wszystkim zmysłom, pamiętajmy jednak, że wówczas napar traci swój głęboki smak przyjmując obce aromaty. Spróbujmy zatem pić też w tradycyjny sposób – bez dodatków i słodzików.

Pamiętajmy, aby użyć odpowiedniej ilości suszu – nie za mało, abyśmy poczuli jej prawdziwy smak (reguła mówi, że parząc herbatę na 4 osoby wsypujemy 4 łyżeczki suszu plus jedną dodatkową na czajniczek). Pozwólmy herbacie „rozwinąć skrzydła”. Suszone przez wiele dni listki muszą mieć miejsce, by się rozprostować. Nie ściskajmy jej więc w małych, metalowych domkach do parzenia; użyjmy na przykład sitka, które da jej przestrzeń, a nam możliwość wyjęcia herbaty w odpowiedniej chwili.

Strzeżmy czasu zaparzania: 2 minuty wystarczą, jeśli chcemy naparu pobudzającego, natomiast jeśli zależy nam na napoju relaksującym i uspokajającym, potrzebujemy około 4-5 minut. Pamiętajmy, że każda herbata wymaga odpowiedniej temperatury: czarną i czerwoną zalewamy wrzątkiem, zieloną i białą wodą o temperaturze ok. 75 st. (tzw. ostudzony wrzątek), czyli 10 minut po zagotowaniu. Zamiast czekać, można wodę ostudzić przelewając ją osiem razy z naczynia do naczynia.

Nie kierujmy się kolorem – teina, pobudzający składnik herbaty, jest bezbarwna, nieprawdziwe jest więc skojarzenie: im esencja ciemniejsza, tym mocniejsza. Smak goryczki także nie jest dobrym wyznacznikiem mocy naparu; świadczy raczej o zbyt ostrych warunkach zaparzania. Przy wyborze herbaty szlachetnej kierujmy się wszystkimi zmysłami, ale przede wszystkim smakiem. Używajmy porcelany – to najlepszy materiał dla czajniczków, w których parzy się herbatę. Jeśli użyjemy białej zastawy, będziemy mogli z łatwością ocenić barwę naparu. Nie zapominajmy, żeby pić herbatę świeżą, a więc przygotować ją bezpośrednio przed spożyciem. Jej aromat wytwarza się w trakcie parzenia i utrzymuje jeszcze przez około 6 minut. No i przede wszystkim – delektujmy się! Pijmy w gronie przyjaciół, bez pośpiechu, słuchając muzyki.