Stan okładki: dobry (-), okładka pożółkła, posiada ślady przetarć i zagięć oraz drobnych zabrudzeń, grzbiet mocno pożółkły, przetarty na krawędziach, uszkodzony w dolnej części na dł. ok. 3 cm, pierwsza kartka okładki naderwana na krawędzi grzbietu od dołu.

Stan kartek: kilka kartek posiada niewielkie ślady plam i/lub drobnych zabrudzeń, pozostałe czyste, pożółkłe i mocno pożółkłe. Część kartek posiada naturalne przebarwienia papieru oraz kilka z nich - drobnych wad fabrycznych. Książka jest rozklejona pomiędzy stronami 198-199 i 348-351 oraz częściowo między stronami 374-375. Klej łączący kartki jest już wyschnięty i sztywny, co powoduje dalsze rozklejanie się kartek.

Pełny tytuł: Pamiątki JPana Seweryna Soplicy, cześnika parnawskiego.

" (...) Zupełnie inaczej Soplica. Snuje on opowieści, wspomnienia, refleksje nie od zewnątrz, ale wewnątrz przedstawianego świata. Nie jest projekcją autorskiego dydaktyzmu, kukiełką ulepioną z wad, które należy zwalczać, lub przymiotów, które należy zalecić. Pan Seweryn to kreacja pełna, wielostronna, żywa, to prawdziwy człowiek swojej epoki i swojego środowiska. Wszystko, o czym się w Pamiątkach mówi, zostaje przełamane przez pryzmat jego umysłowości, jego ideałów i przekonań, sympatii i niechęci. Rzewuski nie utożsamia się z Soplicą, zachowuje wobec niego pewien dystans, dopuszcza go do głosu i wtedy, kiedy się z nim zgadza, i wtedy, kiedy słucha go z ironicznym uśmiechem. Zdarza mu się wprawdzie wypaść z roli i podszywając się pod cześnika, podsuwać mu własne myśli, ale zdarza się rzadko.
W Pamiątkach Soplicy narrator oderwał się od autora i zaczął żyć własnym życiem. Jest to narrator ze środowiska szlacheckiego, starszy od autora mniej więcej o dwa pokolenia, mówiący o tym, co sam widział lub o czym zasłyszał od bezpośrednich świadków, wobec odtwarzanej rzeczywistości bezkrytyczny, teraźniejszości niechętny. Taki narrator stanowi podstawowy wyróżnik gatunku literackiego nazwanego gawędą szlachecką. Pamiątki Soplicy nie są bowiem ani niedojrzałą powieścią, ani zarodkiem epopei. Inicjują nowy gatunek, rządzący się odmiennymi prawami i wymagający odmiennych kryteriów literackich - właśnie gawędę szlachecką. Jednocześnie stanowią jego najznakomitszą realizację, wzór nie prześcigniony przez żadnego z licznych kontynuatorów i naśladowców. (...)"

Fragment z Posłowia Zofii Lewinównej.

Spis rzeczy

I. Kazanie konfederackie
II. Pan Dzierżanowski
III. Pan Bielecki
IV. Pan Azulewicz
V. Pan Rewieński
VI. Książę Radziwiłł Panie Kochanku
VII. Pan Ogiński
VIII. Trybunał lubelski
IX. Sicz Zaporoska
X. Pan Wołodkowicz
XI. Pan Borowski
XII. Sawa
XIII. Pan Leszczyc
XIV. Pan Czapski
XV. Palestra staropolska
XVI. Ożenienie się moje
XVII. Tadeusz Rejten
XVIII. Klasztor człuchowski
XIX. Ksiądz Marek
XX. Stanisław Rzewuski
XXI. Błogosławiona Anna z Omiecińskich
XXII. Pawlik
XXIII. Pan Ryś
XXIV. Król Stanisław
XXV. Zamek kaniowski

Komentarz

♦ Przypisy
♦ Posłowie

Zapraszamy do udziału w licytacji! Zdjęcia: