Najnowszy album Mieszka i Ziemowita prezentuje nowe oblicze Grupy Operacyjnej. Wciąż wierni swojemu przewrotnemu poczuciu humoru skandaliści najwyraźniej dojrzali i z nutą goryczy opisują absurdalną polską rzeczywistość.

Polska przedstawiona w piosenkach Grupy Operacyjnej to kraj kompleksów i paradoksów (temat pojawia się już w otwierającym płytę „Daj mi miejsce”). Zespół opisuje świat, w którym konsumpcja i pogoń za pieniądzem rozbija więzi rodzinne („Rodzina”) i spycha młodych ludzi do świata wirtualnego („Dzieci neo”). To świat, który budowany jest w najgorszym wypadku przez ignorantów, w najlepszym - przez leniwych cwaniaków („Polskie drogi”).

Szaleństwo dnia powszedniego pomnażane jest wg. zespołu przez szum informacyjny, płynący z mediów. Mieszko twórczo przerabia na teksty piosenek hasła znane z atakujących nas zewsząd nagłówków prasowych czy telewizyjnych hitów („Wampir”). Na płycie dostaje się też oczywiście rodzimym celebrytom, których Grupa Operacyjna postrzega jako płaskie kukiełki, podskakujące bezwolnie na scenie plastikowego świata. Momentami autora tekstów zdaje się ponosić wyobraźnia, np. kiedy fantazjuje o zamordowaniu Joanny Liszowskiej i Krzysztofa Ibisza („Pomocy!”) lub o „pojechaniu”, czyli skrytykowaniu w piosence, samego siebie („Pozory mylą”).

Singlowe numery z płyty to „Pusty stadion (Koniec PZPN)” – utwór wspierający akcję bojkotu meczów polskiej reprezentacji w piłkę nożną oraz „Lepszy świat”, nietypowy jak na Grupę Operacyjną spokojny, refleksyjny utwór ze śpiewanym refrenem.

Całości albumu dopełniają żartobliwe chociaż cierpkie piosenki o tematyce osobistej („Klątwa” – o pechu prześladującym frontmana i „O co ci chodzi?” – utwór o niezrozumieniu między dwojgiem ludzi).