Tukany i małpki próbują przejść przez mostek i zanieść do domu swoje owoce.

Nie jest to proste, gdy belki mostku są ruchome, a pod kładką czai się głodny aligator i tylko czyha, aż z mostku coś spadnie.

Gra uczy myślenia strategicznego i zręczności – gracze używają aligatora na zmianę w celu osłabienia pozycji przeciwnika.

Jeśli pionek danego zawodnika – małpka lub tukan – spadnie z mostku, musi on wrócić do punktu startu.

Gracz, który jako pierwszy bezpiecznie przeprowadzi wszystkie swoje zwierzątka na drugą stronę mostu, wygrywa.

Liczba graczy: 2.

Gra rozwija:

• sprawność manualną i koordynację wzrokowo-ruchową
• lateralizację, czyli prawo- lub leworęczność
• wyobraźnię przestrzenną i umiejętność ujmowania relacji i układów
• rozumienie naprzemienności ról, która jest podstawą umiejętności współpracy
• umiejętność planowania i realizacji przyjętej strategii
• dojrzałość emocjonalną i społeczną

• Opinia psychologa dziecięcego

  Gra ma charakter rozwojowy, ponieważ posiada trzy formy, a jednocześnie poziomy trudności, różniące się ilością pionków oraz sposobem ich poruszania się po moście. Oznacza to, że "rośnie" wraz z dzieckiem, oferując mu coraz to nowe wyzwania.

  Zróżnicowane stopnie trudności pozwalają dziecku śledzić jego własne postępy. Samodzielnie może stwierdzić, że opanowało nowe umiejętności, bo lepiej radzi sobie z kolejnym poziomem.

  Pionki poruszają się w określonym kierunku: od lewej do prawej, który jest taki sam jak układ pisma. Rzucając krążkiem dziecko powinno kierować go w stronę deseczek z pionkami rywala. Przestrzeganie tych zasad sprzyja rozwijaniu wyobraźni przestrzennej i uczy respektowania kierunków. Jest to bardzo potrzebne przy nauce pisma, które skrupulatnie przestrzega relacji przestrzennych w kształtach liter i ich układach w liniaturze.

  Aranżacja gry wprowadza okoliczności wywołujące subtelne napięcie. Są to "niebezpieczne okoliczności" w postaci przepaści, chwiejnej kładki i polującego aligatora. To sprzyja zaangażowaniu emocjonalnemu w zabawę, które w połączeniu z poczuciem wygranej lub przegranej jest dobrym treningiem dojrzałości emocjonalnej.

  Ciekawym elementem wprowadzającym w normy społeczne jest sugestia, kto ma rozpocząć grę – osoba, której urodziny wypadają najszybciej. Zasada ta zapoznaje dzieci z obiektywnością pewnych zjawisk, które są niezależne od wyborów, losowania czy czyjejś ochoty. Uczy stałości zasad i ról, czym poprawia dojrzałość społeczną.