Francuski fotel typu Bergere ( berżera)
Berżera po raz pierwszy pojawia się w salonach około 1730 roku i króluje w czasach panowania Ludwika XV. Jego struktura pochodzi od fotela en confessional, szerokiego i głębokiego, z tapicerowanymi, pełnymi poręczami, przymocowanymi po obu stronach zaplecka. Podstawowymi cechamy charakterystycznymi tego mebla jest posiadanie tapicerowanych, cofniętych poręczy , pozostawiających miejsce dla szerokich sukien Pań. Nogi są niższe niż u innych foteli. Berżera jest typowo francuskim fotelem stworzonym dla potrzeb konwersacji.

O STYLU
Kierunek ten był wysublimowaną odmiana rokoka, z którego zachował podstawową zasadę - posługiwanie się formami krzywolinijnymi, przy równoczesnym złagodzeniu nadmiaru ornamentyki. Dekoracja pełnego XVIII w. odznacza się umiarem, ograniczając się często do nerwowej linii profilowania. Z repertuaru ornamentalnego znikły wszelkie motywy sztuczne, zastąpione elementami zaczerpniętymi z natury: bukietami drobnych kwiatów, ulistnionymi gałązkami, realistycznie przedstawianymi zwierzętami: psami, małpami, ptakami. Styl ten pojawił się ok. 1720 r. Pierwsze przejawy stylu zdradzają jeszcze wyraźne niezdecydowanie. W architektonicznym wystroju wnętrz panował natłok detali - dziedzictwo stylu Ludwika XIV. Formy rokokowe wprowadzono dopiero ok. 1730 r. Wzornik Oppenordta z 1730 r. odzwierciedlał ciekawostki nowożytnego Rzymu, zaś prace Meissonniera i Pineau ukazały się dopiero w 1735 r.
Styl Ludwika XV był jeszcze wtedy bogaty i ozdobny, zarówno w boazeriach, jak polichromowanych i lakierowanych meblach, wykładanych też często chińską, japońską i koromandelską laką. Krzesła o urozmaiconych kształtach, zdobiono rzeźbionymi motywami kwiatów, liści i pękających owoców. Dopiero ok. 1750 r. te pełne witalności formy uległy pewnemu uspokojeniu, a z czasem coraz bardziej dyskretne kształty rzeźbionych ornamentów zostały zastąpione układami oprofilowań. Meble stały się lżejsze, oczyszczone z brązowych pozłacanych "koronek", by lepiej wyeksponować dekoracyjne efekty markieterii. Formy określała z jednej strony troska o prostotę, z drugiej zaś dążenie do stosowania niezwykłych urządzeń mechanicznych; przykładem tych rozwiązań może być słynne biurko Ludwika XV, pracę rozpoczęto w 1760 r. przez Oebena, a zakończono w 1769 r. przez Riesenera. Kiedy odkrycie Herkulanum i Pompei wzbudziło w latach 1758-60 żywe zainteresowanie sztuką starożytną, francuscy rzemieślnicy starali się pogodzić powściągliwość wzorów grecko-rzymskich z wdziękiem krzywolinijnych form rokokowych.

Fotele wykończone w eleganckim lnianym obiciu. Eleganckie rzeźbienia nadają meblowi niepowtarzalny charakter.

Wymiary:
Wysokość: 98  cm
Szerokość: 70 cm
Głębokość: 60 cm

Możliwość dowolnej aranżacji wykończenia mebla- zarówno  koloru ramy drewna, sposobie złocenia czy patynowania jak i rodzaju oraz koloru materiału obiciowego

Przed licytacją, prosimy o kontakt.

Chętnie odpowiemy wszystkie na pytania

Tel. 793 [zasłonięte] 665
e-mail: [zasłonięte]@domnadniprem.pl