Druga część „brutalnych” wyścigów ze studia Bugbear Entertainment. Poprzednik znakomicie łączył elementy normalnej rywalizacji samochodowej z niczym nie skrępowaną destrukcją prowadzonych pojazdów, a na dodatek wyposażony został w robiącą spore wrażenie oprawę graficzną i nie gorszy silnik fizyczny, co znalazło uznanie w oczach przeszło sześciuset tysięcy fanów czterech kółek, w tym głównie legendarnego Destruction Derby. Nie uszło to uwadze wydawcy gry, Empire Interactive, dlatego też zafundował im kolejną odsłonę serii.
Jak można się było domyślać, autorzy wyszli w niej naprzeciw oczekiwaniom graczy i skupili się na większym wyeksponowaniu elementu „destrukcyjnego”. Zatem, kupując FlatOut 2 otrzymujemy iście niszczycielskie wyścigi samochodowe, w których samo dojechanie do mety w jednym kawałku jest sporym sukcesem. Ulepszono silnik graficzny, a także wszelkie mechanizmy odpowiedzialne za oddziaływania fizyczne, dzięki czemu liczne kraksy wyglądają jeszcze bardziej widowiskowo niż w jedynce. Odpadające drzwi, błotniki i inne elementy karoserii aut, pękające szyby, zdruzgotane zderzaki, dymiące silniki czy odpadające koła to stały element każdego wyścigu. Na dodatek na trasach umieszczono setki interaktywnych obiektów i przeszkód oraz różne karkołomne skróty, które urozmaicają i wzmacniają wszechobecną rozwałkę.
W sumie w grze występuje 16 modeli samochodów. Są one w pełni modyfikowane i każdy może je dowolnie ulepszać i upiększać. W jednym wyścigu bierze udział maksymalnie ośmiu kierowców, co jest graniczną ilością osób jaka może się zmagać równocześnie w trybie multiplayer (LAN/Internet). W przypadku rozgrywki jednoosobowej pozostałymi siedmioma oponentami zajmuje się komputerowa sztuczna inteligencja, która także doczekała się wielu usprawnień w stosunku do oryginalnego FlatOuta. Każdy kierowca posiada swój indywidualny styl prowadzenia, predyspozycje oraz nastawienie względem przeciwników.
Nie zapomniano również o popularnych zmaganiach typu „ragdoll”, na które składa się dwanaście specjalnych konkurencji (skoki ze skoczni, przejazdy przez płonące obręcze, itp.), a także czystych, prymitywnych potyczkach z rodzaju „destruction derbies”.
