Barometr Chemiczny-Stacja Pogody (ang. Fitzroy storm glass; nie ma dokładnej nazwy w jęz. polskim) to szklane naczynie (najczęściej probówka) wypełniona roztworem soli i kamforą, który w zależności od zbliżającej się pogody zmienia wygląd - pojawiają się kryształki, płatki itd. Przyrząd został wynaleziony i rozpowszechniony przez admirała Roberta Fitzroya i został użyty podczas naukowych podróży Karola Darwina na statku HMS Beagle. W XIX w. obowiązkowo znajdował się w każdym porcie i na większości statków gdyż przewidywanie pogody poprawiło bezpieczeństwo marynarzy.

Metoda wykorzystuje oddziaływanie temperatury i ciśnienia na rozpuszczalność substancji, a odpowiednie wyniki pozwalają odczytać zbliżająca się pogodę w wyprzedzeniem 12-48 godzin.

Wyniki:

1. Roztwór przejrzysty – piękna pogoda,
2. roztwór mętny – pochmurno z możliwymi opadami,
3. małe kuleczki w roztworze – mgła,
4. szkło zamglone zapowiada burzę z piorunami,
5. jeżeli w roztworze unoszą się małe gwiazdki podczas słonecznego zimowego dnia – zapowiada śnieg,
6. duże płatki w roztworze oznaczają zachmurzenie w klimacie umiarkowanym lub śnieg zimą,
7. kryształki na dnie zapowiadają mróz,
8. igiełki i nitki na powierzchni zapowiadają wietrzną pogodę.