FILUMENISTYKA ZAPAŁKI ETYKIETY ZAPAŁCZANE 1945-66

31-05-2012, 23:21
Aukcja w czasie sprawdzania była zakończona.

Najwyzsza cena licytacji: 79.99 zł Aktualna cena: 79.99 zł

Użytkownik inkastelacja

numer aukcji: 2349688940

Miejscowość Kraków

Licytowało: 1 Wyświetleń: 26

Koniec: 25-05-2012, 19:49

KLIKNIJ ABY PRZEJŚĆ DO SPISU TREŚCI

KLIKNIJ ABY PRZEJŚĆ DO OPISU KSIĄŻKI

KLIKNIJ ABY ZOBACZYĆ INNE WYSTAWIANE PRZEZE MNIE PRZEDMIOTY ZNAJDUJĄCE SIĘ W TEJ SAMEJ KATEGORII

KLIKNIJ ABY ZOBACZYĆ INNE WYSTAWIANE PRZEZE MNIE PRZEDMIOTY WEDŁUG CZASU ZAKOŃCZENIA

KLIKNIJ ABY ZOBACZYĆ INNE WYSTAWIANE PRZEZE MNIE PRZEDMIOTY WEDŁUG ILOŚCI OFERT

PONIŻEJ ZNAJDZIESZ MINIATURY ZDJĘĆ SPRZEDAWANEGO PRZEDMIOTU, WYSTARCZY KLIKNĄĆ NA JEDNĄ Z NICH A ZOSTANIESZ PRZENIESIONY DO ODPOWIEDNIEGO ZDJĘCIA W WIĘKSZYM FORMACIE ZNAJDUJĄCEGO SIĘ NA DOLE STRONY (CZASAMI TRZEBA CHWILĘ POCZEKAĆ NA DOGRANIE ZDJĘCIA).

PEŁNY TYTUŁ KSIĄŻKI - ILUSTROWANY KATALOG POLSKICH ETYKIET ZAPAŁCZANYCH 1945—1966
AUTOR - PRACA ZBIOROWA

WYDAWNICTWO, WYDANIE, NAKŁAD -
WYDAWNICTWO - AGENCJA WYDAWNICZA "RUCH", WARSZAWA 1967
WYDANIE - 1???
NAKŁAD - 10000 + 260 EGZ.

STAN KSIĄŻKI -
DOBRY JAK NA WIEK (ZGODNY Z ZAŁĄCZONYM MATERIAŁEM ZDJĘCIOWYM, PRZYNAJMNIEJ JEDNA Z KART LUZEM) (wszystkie zdjęcia na aukcji przedstawiają sprzedawany przedmiot).

RODZAJ OPRAWY -
ORYGINALNA, MIĘKKA

ILOŚĆ STRON, WYMIARY, WAGA -
ILOŚĆ STRON - 167
WYMIARY - 22 x 11 x 1 CM (WYSOKOŚĆ x SZEROKOŚĆ x GRUBOŚĆ W CENTYMETRACH)
WAGA - 0,173 KG (WAGA BEZ OPAKOWANIA)

ILUSTRACJE, MAPY ITP. -
ZAWIERA SETKI ILUSTRACJI
KOSZT WYSYŁKI 8 ZŁ - Koszt uniwersalny, niezależny od ilośći i wagi, dotyczy wysyłki priorytetowej na terenie Polski. Zgadzam się na wysyłkę za granicę (koszt ustalany na podstawie cennika poczty polskiej).

KLIKNIJ ABY PRZEJŚĆ DO WYBORU MINIATUR ZDJĘĆ

SPIS TREŚCI LUB/I OPIS (Przypominam o kombinacji klawiszy Ctrl+F – przytrzymaj Ctrl i jednocześnie naciśnij klawisz F, w okienku które się pojawi wpisz dowolne szukane przez ciebie słowo, być może znajduje się ono w opisie mojej aukcji)

ILUSTROWANY KATALOG
POLSKICH ETYKIET
ZAPAŁCZANYCH
1945—1966
WARSZAWA 1967 AGENCJA WYDAWNICZA „RUCH"
AUTORZY
Feliks Kietowicz cz. I i II, Marian Miazek cz. III, IV i VI, Jerzy Romaszkan cz. V, Henryk Jasiński cz. VII,, Andrzej Bialęski cz. III, IV, V i VII za rok 1966.
Katalog opracowany przy współpracy członków Komisji Filumenistyki przy Zarządzie Głównym Polskiego Związku Filatelistów: Zygmunta Bielickiego, Henryka Jasińskiego, Adama Urbanickiego.
OKŁADKĘ PROJEKTOWAŁ Stefan Bernaciński

OGÓLNE UWAGI O FILUMENISTYCE

Wyraz filumenistyka (z grec. phileo - lubię i łac. lumen - światło, ozdoba) oznacza kolekcjonerstwo etykiet zapałczanych, a w najszerszym rozumieniu także kolekcjonowanie innych obiektów związanych z etykietą lub zapałkami, jak np.: opakowania zapałczane, patyczki zapałczane, wydawnictwa okolicznościowe (bloczki z wystaw, zwane również arkusikami itp.).
O rozwoju kolekcjonerstwa filumenistycznego zadecydowały przede wszystkim dwa względy:
1) efektowna, barwna szata graficzna etykiet,
2) bogata i zróżnicowana tematyka etykiet.
Należy zdać sobie sprawę, że etykieta zapałczana spełnia dwie zupełnie różne funkcje: jedną dziś już wzasadzie szczątkową — nalepki towarowej i drugą będącą w pełni rozkwitu - funkcję mikropla-kalu o określonych zadaniach propagandowych, oświatowych lub reklamowych. W zależności od tych zadań rozróżniamy trzy zasadnicze typy etykiet, które spełniają trzy podstawowe funkcje społeczne:
I. narzędzia agitacji i propagandy spoleczno-politycznej lub gospodarczej,
II. pomocy naukowej (oświatowej) popularyzującej wiadomości z dziedziny kultury, sztuki, ochrony zdrowia itd, - zwłaszcza w nawiązaniu do praktycznych potrzeb życia codziennego (np.: ochrona przyrody, zapobieganie wypadkom drogowym, ochrona przeciwpożarowa),
III. środek reklamy handlowej, usługowej, ubezpieczeniowej itp. Niektóre etykiety spełniają jeszcze inną, czwartą funkcję -
dekoracyjną. Etykieta typu dekoracyjnego w klasycznej postaci pozbawiona jest jakichkolwiek zadań użytkowych, stanowi po prostu estetyczną ozdobę pudełka zapałczanego przeważnie asortymentów luksusowych lub eksportowych.
Z punktu widzenia przedmiotu kolekcjonerstwa filumenistyka dzieli się na trzy podstawowe działy:
I. kolekcjonowanie etykiet, II. kolekcjonowanie opakowań zapałczanych:
a) okładek zapałek książeczkowych,
b) pudełek,
III. kolekcjonowanie innych obiektów:
a) związanych z etykietą,
b) związanych z opakowaniem i zapałkami.
Głównym, najbardziej kształcącym działem nlumenistyki jest zbieranie etykiet. Etykieta bowiem - podobnie zresztą jak w filatelistyce znaczek pocztowy — jest tym obiektem, który ze względu na treść, wygląd, łatwość przechowywania i wymiany skupia najwięcej zainteresowania zarówno kolekcjonerów, jak i wydawców a także badaczy.
Na wstępie musimy ustalić, że etykieta zapałczana jest to dzieło graficzne małej formy, umieszczone w formie druku na powierzchni opakowania zapałczanego przez jego producenta w celu rozpow-
szechnienia. Z podanego określenia wynika, że za etykietę uznajemy tylko taki druk, który oficjalnie przez czynnik do tego upoważniony został umieszczony na opakowaniu zapałek w celu rozpowszechnienia. Logiczną konsekwencją przyjęcia powyższej definicji jest stwierdzenie, że nie są etykietami zapałczanymi:
1) projekty, próby rysunku i kolorów, nawet jeżeli znalazły się na pudełkach, ale nie przeznaczonych do normalnego handlu (np. na pudełkach przedkładanych komisji rozpatrującej nowe wzory etykiet),
2) etykiety nie dopuszczone do rozpowszechnienia np.: ze względu na błąd w tekście, dezaktualizację treści lub napisu itd.,
3) niedodruki czyli brak jednego lub kilku kolorów, błędnodruki, przesunięcia kolorów, etykiety źle pocięte itp.: etykiety tak uszkodzone nie były bowiem przeznaczone do rozpowszechnienia w stanie usterkowym, a jeżeli mimo to spotyka się je dość często naklejone na pudełkach, to wyłącznie na skutek tolerancji kontroli technicznej, która przy etykietach nie musi być tak dokładna jak przy znaczkach, gdzie chodzi o druk ścisłego zarachowania,
4) nalepki podobne zewnętrznie do etykiet przeznaczone wprawdzie do rozpowszechniania w celach reklamowych, ale naklejane na pudełka nie przez producenta zapałek a nawet bez jego wiedzy, np.: polska nalepka VII Samolotoive Mistrzostwa Polski wydrukowana w 1961 r. przez Aeroklub Katowicki i nalepiana na pudełka zakupione w detalu,
5) wydania fikcyjne tj. druki sporządzane nielegalnie często przy użyciu oryginalnych matryc, ale w innych kolorach lub na innym papierze niż oryginały; są to typowe wydania spekulacyjne na szkodę filumenistów,
6) pseudoetykiety czyli obrazki drukowane na podobieństwo etykiet zapałczanych z reguły w efektownych seriach tematycznych, często z napisem safety match, są to wydania fikcyjne drukowane w celach spekulacyjnych i przeznaczone wyłącznie dla nieświadomych rzeczy filumenistów; szczególnie często można je spotkać wśród etykiet belgijskich,
7) nalepki naklejane na kartony i skrzynie zapałek w celach ostrzegawczych i informacyjnych np.: chronić przed wilgocią, łatwopalne itd.
Etykiety dzielimy według dwu podstawowych kryteriów:
a) formalnego - klasyfikując etykiety na podstawie ich cech zewnętrznych, jak wielkość, kształt, materiał, asortyment zapałek^ przeznaczenie itp.,
b) treściowego - klasyfikując etykiety na podstawie ich treści wyrażonej rysunkiem i tekstem.
Zasadnicza klasyfikacja formalna wywodzi się z budowy etykiety, co z kolei wiąże się ściśle z konstrukcją pudełka, a przede wszystkim z ilością płaszczyzn, które okrywa dana etykieta. Ilość i kształt płaszczyzny wpływa na kształt samej etykiety. Ze względu na ilość płaszczyzn dzielimy etykiety polskie na:
1) etykiety jednopłaszczyznowe
a) normalne czyli wierzchnie
b) spodówki (skrót „spod")
2) etykiety wielopłaszczyznowe
a) całostki
b) okładki zapałek książeczkowych (etykiety książeczkowe).
Etykiety jednopłaszczyznowe stanowią najpopularniejszy w Polsce i w Europie rodzaj etykiet, naklejane są na -wszelkiego rodzaju pudełkach typu szufladkowego. Umieszczone na górnej, wierzchniej płaszczyźnie pudełka nazywają się normalnymi lub wierzchnimi. Etykiety naklejone na dolnej, spodniej części pudełka nazywamy spodówkami „(spod.)".
Etykiety wielopłaszczyznowe osłaniają, jak sama nazwa wskazuje, więcej niż jedną płaszczyznę opakowania zapałczanego. Etykiety typu banderolowego tak popularne na zapałkach np.: angielskich
japońskich w Polsce nie występują. Przykładem polskiej etykiety
wielopłaszczyznowej są całostki filumenistyczne, czyli etykiety wydrukowane bezpośrednio na kartonie lub tekturze tworzącej konstrukcję pudełka. Etykieta — całostka jest więc zachowanym w całości, ale bez szufladki, pudełkiem zapałczanym rozłożonym na płask. Całostek nie można rozcinać na części, gdyż wtedy tracą swą wartość nlumenistyczną.
Okładka zapałek książeczkowych jest to druk umieszczony na kartonie stanowiącym osłonę zapałek książeczkowych.
Zależnie od wielkości dzielimy etykiety polskie na następujące zasadnicze grupy: liliputy, (ok. 27 X 40 mm), normalne (ok. 34 X 42 mm, 34 X 50 mm lub 34 X 54 mm), specjalne - o bardzo różnych nazwach asortymentów zapałek np.: fajkowe, turystyczne i o wymiarach pośrednich między normalnymi a gabinetowymi, gabinetowe (ok. 68 X X100 mm) należące do asortymentów luksusowych.
W zależności od przeznaczenia zapałek na rynek wewnętrzny bądź zagraniczny dzielimy etykiety zapałczane na etykiety krajowe i eksportowe. Etykiety zapałek eksportowych mogą z różnych przyczyn znaleźć się także na pudełkach zapałczanych sprzedawanych na rynku krajowym.

PODSTAWOWE ZASADY
PRAWIDŁOWEGO PROWADZENIA ZBIORU
ETYKIET ZAPAŁCZANYCH

1. Etykiety umieszcza się w zbiorze według stałego przyjętego z góry założenia:
a) w zbiorze klasycznym - krajami i chronologicznie, czyli według lat ich wydania; zbiór ułożony dokładnie według katalogu nazywa się zbiorem katalogowym;
b) w zbiorze problemowo-tematycznym - zgodnie z myślą przewodnią wynikającą z tytułu zbioru z uwzględnieniem zasad naukowej klasyfikacji danego problemu czy tematu np.: ptaki, kwiaty, pojazdy mechaniczne, stroje ludowe, architektura, sport, motywy z „trójkami".
2. W zbiorze umieszczamy jedynie etykiety właściwe; próby, fałszerstwa, wydania fikcyjne mogą być umieszczane wyłącznie w zbiorach specjalizowanych i to pod warunkiem zamieszczenia odpowiedniego objaśnienia.
3. Etykiety naklejamy na kartach albumowych białych, kremowych lub ciemnych, wymiary kart nie powinny być mniejsze od formatu A-4 (210x297 mm) lub większe jak 277x295 mm.
4. Etykiety naklejamy przy pomocy podlepek filatelistycznych tylko po jednej stronie kart.
5. Na jednej karcie umieszczamy nie więcej niż 10—12 etykiet wielkości normalnej (lub 4 gabinetowe), wyjątkowo w zbiorach klasycznych, gdy jeden rysunek powtarza się wielokrotnie w różnych wariantach napisów i barw dopuszczalne jest naklejanie na jednej karcie większej ilości etykiet.
6. Etykiety rozmieszczamy na karcie w sposób dowolny, niekoniecznie symetryczny, z zachowaniem odpowiedniego miejsca na napisy, kierując się zasadami estetyki (uwzględniając także harmonijne zestawienia barw w zbiorach problemowo-tematycznych); o doborze i zestawieniu etykiet decydują przede wszystkim względy porządku logicznego, wynikającego z charakteru zbioru i jego tematyki.
7. Wszelkie napisy wykonujemy czytelnym, starannym pismem,
niezbyt wielkimi literami; może być to również pismo maszynowe bezpośrednio na kartach lub na odpowiednich paskach papieru.
8. Ozdoby graficzne i inne mogą ozdabiać karty pod warunkiem, że nie przytłaczają i nie zastępują materiału filumenistycznego, dlatego powinny mieć one charakter raczej symboliczny, być niewielkie i dyskretnie rozmieszczone.
9. Z punktu widzenia filumenistyki nie ma żadnej różnicy między etykietą nową, nie używaną a etykietą odklejoną z pudełka z zastrzeżeniem, że musi być ona czysta, nie uszkodzona i gładko wyprasowana.
10. Wkladniki (klasery) służą jedynie do prowizorycznego przechowywania etykiet lub do przechowywania egzemplarzy podwójnych (dubletów).

OBJAŚNIENIA DO KATALOGU

1. Zakres katalogu. Katalog obejmuje wszystkie etykiety zapałczane wydane w Polsce Ludowej od r. 1945 do końca r, 1966, Przez etykietę zapałczaną rozumie się druk (dzieło graficzne malej formy) umieszczany na opakowaniu zapałek przez ich producenta w celu rozpowszechnienia. W tym znaczeniu etykietami są również całostki filumenistyczne i okładki zapałek książeczkowych. Katalog nie obejmuje makulatury drukarskiej, jak próby kolorów, błędnodruki, niedodruki, wydania fikcyjne itp. Etykiety zapałczane nie będąc drukami ścisłego zarachowania nie wymagają (w przeciwieństwie do znaczków pocztowych) dokładnej i ścisłej kontroli technicznej, wobec czego stosunkowo duże ilości etykiet z usterkami technicznymi dostają się do rąk odbiorców. Dlatego makulatura ta nie ma żadnej wartości filumenistycznej i nie może być eksponowana na wystawach.
2. Układ i numeracja. Katalog został podzielony na części. Etykiety zamieszczone są w poszczególnych częściach katalogu zgodnie z podziałem na grupy z uwzględnieniem podstawowych typów etykiet. Podział etykiet na typy wynika z ich budowy (jednopłaszczyz-nowe, wielopłaszczyznowe), podział na grupy wiąże się zarówno z okresami organizacji przemysłu zapałczanego w Polsce, jak też z podziałem na asortymenty zapałek. Przed każdym numerem katalogowym umieszczono dużą literę oznaczającą przynależność danej etykiety do określonej grupy.
Podział katalogu na części:
Etykiety jednoplaszczyznowe
I. Polski Monopol Zapałczany (potocznie: monopol) - symbol literowy M,
11. Polski Przemysł Zapałczany (potocznie: przemysł) - symbol literowy Pi
III. Zakłady Przemysłu Zapałczanego (potocznie: zakłady) -
- symbol literowy Z,
IV. Etykiety zapałek gabinetowych - symbol literowy G, V. Etykiety zapałek eksportowych - symbol literowy E,
Etykiety wielopłaszczyznowe
VI. Całostki filumenistyczne - symbol literowy C,
VII. Okładki zapałek książeczkowych - symbol literowy K.
Odstępstwem od powyższej klasyfikacji jest umieszczenie etykiet gabinetowych z okresu Polskiego Monopolu Zapałczanego (PMZ) na końcu tej grupy, z symbolem MG (str. 19-24).
Drugim odstępBtwem jest włączenie etykiety gabinetowej z serii
kosmicznej (6 etykiet normalnych + 1 gabinetowa) wraz z całą serią do grupy Zakłady Przemysłu Zapałczanego z symbolem ZG.
W obrębie poszczególnych grup etykiety ułożone są w zasadzie chronologicznie z tym, że dla ułatwienia posługiwania się katalogiem etykiety a zakończonych rozwojowo okresów (PMZ, PPZ) zestawiono z uwzględnieniem ich treści (np.: J Maja, walka ze szkodnikami roślin, niewypały), a etykiety eksportowe w ramach poszczególnych lat wymieniono alfabetycznie. Nie dotyczy to etykiet eksportowych wydanych w latach 1965/66, które są podane w kolejności ich wydania.
Każda pozycja katalogowa składa się z pięciu głównych elementów:
1) numer katalogowy etykiety,
2) hasło etykiety,
3) wyszczególnienie barw etykiety, a na etykietach eksportowych do r. 1954 także rodzaje papieru (drzewny, celulozowy),
4) oznaczenie literowe reprodukcji etykiety,
5) cena etykiety.
W miarę potrzeby podane zostały szczegóły ułatwiające szybszą identyfikację danej etykiety np.: szczegóły rysunku, wymiary, ilość sztuk zapałek. Przy ustalaniu wymiarów dopuszcza się tolerancję do 0,5 mm, zwłaszcza przy identyfikowaniu etykiet odklejonych.
3. Odrębny numer katalogowy posiadają tylko etykiety różniące się wyraźnie rysunkiem, hasłem lub podstawowym tekstem. Wznowienia oznaczone zostały kolejnymi małymi literami alfabetu oraz podaniem roku, a wyjątkowo także miesiąca nowego wydania.
4. Za hasło etykiety przyjęto pierwszy lub główny rzucający się w oczy wyraz tekstu etykiety; czasem hasło składa się z kilku wyrazów. Hasło etykiet eksportowych dotyczy napisu w języku obcym, dlatego nic zawsze jest ono dosłownym odpowiednikiem rysunku danej etykiety (np. hasło: COLONIAL - rys.: dwa gołębie). Umieszczenie przy etykietach eksportowych także hasła polskiego ułatwi posługiwanie się katalogiem osobom nieznającym języka obcego; jest ono konieczne także dlatego, że zdarzają się hasła o identycznym brzmieniu, ale zupełnie różnych rysunkach np.: WAWEL -holownik i WAWEL - pegaz. Zamieszczenia hasła w języku polskim (które zawsze dotyczy rysunku) zaniechano w przypadkach, gdy oba hasła są jednakowe np, ATLAS lub gdy etykieta nie posiada rysunku a wyłącznie sam tekst.
W nielicznych przypadkach, kiedy etykieta nie zawiera żadnego tekstu lub ma tekst pisany alfabetem nie łacińskim, za hasło przyjęto wyraz polski oznaczający rysunek np. GAZELA.
5. Barwy. Przy wyliczaniu barw wzięto pod uwagę wszystkie barwy dające się wyraźnie rozróżnić na danej etykiecie. Dlatego może się zdarzyć, że etykiety wydrukowane tylko dwoma farbami np.: żółtą i niebieską będą oznaczone jako trójbarwne, czyli z dodatkową barwą zieloną powstałą z nałożenia na siebie dwu podstawowych. Brak na etykiecie choćby jednej barwy z wymienionych w katalogu świadczy, że mamy do czynienia z tzw, niedodrukiem. Z powodu niezbyt starannego drukowania etykiet występują często dość znaczne nieraz różnice w intensywności i odcieniach barw. Tego rodzaju różnice w jednym wydaniu nie mają żadnego znaczenia filumenistycznego, dlatego w katalogu ograniczono się tylko do barw podstawowych najczęściej spotykanych. Przy ustalaniu barw druku i papieru dawnych wydań etykiet, zwłaszcza na papierze drzewnym, należy zachować dużą ostrożność a zarazem tolerancję. Trzeba pamiętać, że tak druk jak i papier mogły zmienić barwy na skutek długiego lub niewłaściwego przechowywania albo odmaczania z pudełek.
6. Oznaczenia literowe reprodukcji etykiet dotyczą tylko zasadniczego rysunku. Chodzi bowiem o ułatwienie szybkiego odszukania w katalogu interesującej etykiety; dokładne jej zidentyfikowanie możliwe jest tylko na podstawie tekstu zamieszczonego pod odpowiednią pozycją katalogu.
7. Wznowienia. Etykiety wznawiane, są to etykiety o identycznych cechach rysunku, z ewentualnymi drobnymi różnicami, wynikającymi z przygotowania nowych form drukarskich lub też ze zmiany napisu, roku wydania, ilości zapałek, formatu itp.
W katalogu przyjęto zasadę, że etykieta wznawiana umieszczona jest z odpowiednią literą katalogową przy pierwszym wydaniu etykiety. Zgrupowanie szeregu wydań wzoru etykiety o bardzo zbliżonych cechach, ułatwia ich porównanie i identyfikację.
Etykiety wznowione w latach 1965 i 1966 (w których to latach obowiązuje ściśle chronologiczna kolejność wydań), umieszczone zostały powtórnie z tymi samymi co poprzednio numerami, ale czcionką pochylą (kursywą).
Powtórzenie w katalogu wznowień w latach 1965 i 1966 ułatwia identyfikację etykiet wszystkim, którzy korzystają z abonamentów filumenistycznych prowadzonych przez PPF „Ruch" od 1965 r.
8. Ceny etykiet podane w katalogu mają charakter szacunkowo-orientacyjny dla celów porównawczych. Ceny te ulegają pewnym wahaniom zależnie od miejscowości, a przede wszystkim od podaży i popytu. Skrót ca. oznaczający cenę amatorską dotyczy etykiet rzadkich, których ceny podlegają dużym wahaniom rynkowym.
9. Fabryki. Etykiety z grupy ZPZ mają oznaczoną skrótem I-V nazwę miejscowości, w której znajduje się dana fabryka zapałek. W Polsce działa pięć zakładów przemysłu zapałczanego: w Bystrzycy, Czechowicach, Częstochowie, Gdańsku i Sianowie. W katalogu zostały one oznaczone kolejną numeracją rzymską od I do V w porządku alfabetycznym miejscowości, a mianowicie:
I — Bystrzyca II — Czechowice
III - Częstochowa
IV - Gdańsk V — Sianów
Okładki zapałek książeczkowych wydane w 1965 i 1966 r. zostały zgrupowane we właściwym rozdziale - z zachowaniem ścisłej kolejności ich wydania.
Materiał ten obejmuje również wznowienia wzorów z lat ubiegłych z zachowaniem właściwych numerów katalogowych i oznaczeń literowych, ale z oznaczeniem numerów katalogu czcionką pochyłą (kursywą).
W rozdziale Etykiety zapałek eksportowych - do końca 1964 r. - wymieniono w katalogu jedynie wzory etykiet w formacie małym (pudełkowym) z powodu braku materiałów ewidencyjnych umożliwiających ustalenie etykiet zapałek eksportowych wydanych - w formacie średnim i dużym. Pełny materiał w tym zakresie podano w katalogu jedynie w odniesieniu do 1965 i 1966 r. Kolekcjonowanie średnich i dużych etykiet eksportowych ma charakter specjalistyczny, dlatego zbiór etykiet eksportowych może być uznany za kompletny, mimo że nie zawiera etykiet średnich i dużych.
Oddając w ręce filumenistów i wszystkich miłośników małych form graficznych pierwszy kompleksowy katalog etykiet zapałczanych Polski Ludowej, zespół redakcyjny prosi o nadsyłanie uwag co do jego treści i formy, a w szczególności układu, podziału na części, przejrzystości i łatwości posługiwania się (Adres: Komisja Filumenistyki przy Zarządzie Głównym Polskiego Związku Filatelistów, Warszawa, Rynek Starego Miasta 14).

SPIS TREŚCI

Uwagi ogólne o filumenistyce ............. 5
Podstawowe zasady prawidłowego prowadzenia zbioru . . 7
Objaśnienia do katalogu ............... 8
Katalog: "
I. Polski Monopol Zapałczany ........... 11
II. Polski Przemyśl Zapałczany ........... 25
III. Zakłady Przemyślu Zapałczanego ......... 35
IV. Etykiety zapałek gabinetowych.......... 95
V. Etykiety zapałek eksportowych.......... 119
VI. Całostki filumenistyczne.............. 139
VII. Okładki zapałek książeczkowych ......... 141
Warunki abonamentu filumenistycznego ........ 165

WRÓĆ DO WYBORU MINIATUR ZDJĘĆ

WRÓĆ DO WYBORU MINIATUR ZDJĘĆ

WRÓĆ DO WYBORU MINIATUR ZDJĘĆ

WRÓĆ DO WYBORU MINIATUR ZDJĘĆ

WRÓĆ DO WYBORU MINIATUR ZDJĘĆ

WRÓĆ DO WYBORU MINIATUR ZDJĘĆ

WRÓĆ DO WYBORU MINIATUR ZDJĘĆ

WRÓĆ DO WYBORU MINIATUR ZDJĘĆ

WRÓĆ DO WYBORU MINIATUR ZDJĘĆ

WRÓĆ DO WYBORU MINIATUR ZDJĘĆ

WRÓĆ DO WYBORU MINIATUR ZDJĘĆ

Możesz dodać mnie do swojej listy ulubionych sprzedawców. Możesz to zrobić klikając na ikonkę umieszczoną poniżej. Nie zapomnij włączyć opcji subskrypcji, a na bieżąco będziesz informowany o wystawianych przeze mnie nowych przedmiotach.