- filtr polaryzacyjny kołowy wysokiej klasy "Digital High Grade",
- posiada dziesięć, nowego typu, jonowych powłok o ultraniskim współczynniku odbicia,
- cienki, matowy pierścień typu "Wide" (Slim),
- wyczerniony brzeg szkła.
- Filtry z powłokami przeciwodblaskowymi klasy DHG pokryte są nowego typu powłokami jonowymi, o dużej odporności na uszkodzenie.
- Poza wzorową ochroną przed odbiciami światła, chronią przed utratą kontrastu, a poszczególne warstwy powłok jonowych wpływają na czystość i klarowność barw RGB, dając w konsekwencji kolor o dobrym nasyceniu i kontraście, co daje widoczny efekt w fotografii analogowej, a w fotografii cyfrowej czyszczenie poszczególnych kanałów kolorów RGB wyraźnie poprawia zapis cyfrowy.
- Ulepszone powłoki przeciwodblaskowe gwarantują pełną ochronę przed odbiciem bocznego światła w soczewkach obiektywu, znacznie poprawiając kontrast i kolor.
Filtr polaryzacyjny przepuszcza jedynie światło o polaryzacji liniowej w wybranym kierunku. Efekt dla fotografii jest taki, że pochłania on światło rozproszone w atmosferze (ang. haze) w przypadku fotografowania nieba. Błękit nieba staje się ciemniejszy, a chmury pozostają białe (jednocześnie bardziej kontrastowe).
Filtr polaryzacyjny pozwala również na zwiększenie nasycenia barw (saturacji) powierzchni matowych (np. zieleni roślin, bądź kolorów tkanin) w słoneczny dzień. Filtr najmocniej działa, gdy obiektyw skierowany jest pod kątem 90 stopni od kierunku padania światła. Z tym wiąże się również jedna z niedogodności polaryzatora - w przypadku obiektywu szerokokątnego może być widać, że np. pas nieba jest ciemniejszy a dalej od niego już nie. Główną wadą polaryzatora jest to, że zabiera on część światła (zwykle około 1 - 1,5 EV, czyli wymaga od 1 do 1,5 mniejszej przysłony lub dłuższego czasu naświetlania). Filtr polaryzacyjny umożliwia też wyeliminowanie odbić od szyby lub powierzchni wody (czyniąc ją bardziej przezroczystą, transparentną).
W przypadku używania wielu filtrów na raz, filtr polaryzacyjny powinien zostać umieszczony najbardziej zewnętrznie. Umieszczenie za innymi filtrami mogłoby spowodować redukcję ich funkcji. W przypadku zdjęć plenerowych filtr działa najskuteczniej przy ustawieniu kąta filtrowania 90° w stosunku do kierunku padania światła. Kąt ten można ustalić za pomocą dłoni. Należy palec wskazujący skierować do słońca i wyprostować kciuk tak aby utworzył z palcem wskazującym kąt zbliżony do 90°. Następnie wskaźnik obrotu zewnętrznego pierścienia należy na filtrze należy ustawić zgodnie ze wskazaniem kciuka. Średni kąt polaryzacji światła słonecznego zmienia się wraz z kątem padania promieni. Powoduje to, że barwa nieba zmienia się od granatowo-niebieskiej do jasno-błękitnej. Odpowiednie ustawienie filtra polaryzacyjnego może ten efekt dramatycznie zwiększyć lub znacznie zniwelować, co w lustrzankach można bezpośrednio obserwować w wizjerze.
Filtr daje wyraźne efekty przy fotografowanie ze słońcem z boku. Przy słońcu zza pleców, a także dokładnie pod światło efekt zmiany barw nieba i innych oświetlonych przez słońce obiektów jest niezauważalny. Fotografowanie panoramiczne wyklucza użycie filtra polaryzacyjnego, gdyż barwa nieba z jednego zdjęcia nigdy nie dopasuje się do drugiego. Filtr polaryzacyjny obniża warunki ekspozycji o od 1 do 2 EV, co należy wziąć pod uwagę przy ręcznym doborze tych warunków.
