To był jeden z najbardziej znienawidzonych przez cenzurę i komunistyczne władze filme. Jego powstanie przyczyniło się nawet do rozwiązania zespołu filmowego „X” prowadzonego przez Andrzeja Wajdę, w którym go nakręcono. Dopiero w osiem lat po realizacji film trafił do rozpowszechniania, a był już wtedy obrazem otoczonym swoistym kultem. Krążył przecież po domach i probostwach powielany w dziesiątkach, marnej jakości kopiach wideo. Te pokazy nielegalnego, antykomunistycznego filmu dawały poczucie uczestniczenia w czymś ważnym – oporze wobec systemu. Dzisiaj po latach Przesłuchanie nie utraciło swej siły oddziaływania, nie można nie docenić jego wagi w odkrywaniu tzw. „białych plam” polskiej historii. Wydaje się jednak, że przeciętnemu widzowi trudno będzie przebrnąć przez tę wstrząsającą historię. Początek lat 50. Antonina Dziwisz jeździ po kraju z zespołem i występuje jako piosenkarka. Po jednych z występów zostaje upita przez dwóch mężczyzn. Następnego dnia budzi się w więzieniu oskarżona o zdradę ojczyzny. Mimo okrutnych fizycznych i psychicznych tortur kobieta nie załamuje się i nie zgadza się na podpisanie obciążających zeznań. W więzieniu Tonia rodzi córkę, jej ojcem jest śledczy Morawski. Po śmierci Stalina w 1953 roku kobieta wychodzi na wolność i wraca do dziecka, które odebrały jej władze więzienne.