Architekt Andrzej Leski mieszka w "mrowiskowcu", takim samym, jakie buduje dla innych.
Jego żona Krystyna, która jest w zaawansowanej ciąży, marzy o zmianie mieszkania. Przez ściany słychać sąsiadów, rury przenoszą najrozmaitsze dźwięki, ciasnota kuchni - wszystko to czyni życie nieznośnym. Dom, jak żywa istota, budzi się rano o tej samej niemal godzinie, ruszają w miasto samochody, w mieszkaniach pozostają emeryci, dzieci i psy. Powrót ludzi z pracy ożywia molocha, włączają się telewizory, wszyscy o jednej porze uczestniczą w nabożeństwie - oglądaniu seriali z innego świata. Później dzieci idą spać i tylko z rzadka jakiś nocny Marek pisze w nocy na maszynie. Od Leskich odchodzi gosposia, żona Leskiego idzie do szpitala rodzić, a Andrzej w pracowni daremnie przegląda anonsy o zamianie mieszkania. Jedyna oferta dotyczy sąsiedniego bliźniaczego domu. Telefon przynosi wiadomość, że Leskim urodził się syn Filip.