Satanistyczny horror polskiego reżysera pracującego za granicą przewyższa klasą literacki pierwowzór – książkę Iry Levina pod tym samym tytułem. Rosemary (Farrow) wraz z mężem – aktorem (Cassavetes) wprowadzają się do starej kamienicy. Z pozoru dobrotliwi, choć może nazbyt opiekuńczy sąsiedzi (znakomita Gordon w roli Minnie Casavet) stopniowo coraz bardziej osaczają młodą mężatkę. Wreszcie okazuje się, że Rosemary została przez nich wybrana do wypełnienia szczególnej misji: ma stać się matką samego Antychrysta. Możliwe jest także zupełnie inne odczytanie. Polański, unikając dosłowności rodem z tandetnych horrorów, pozwala widzieć historię Rosemary jako opowieść o niedojrzałej, znerwicowanej kobiecie i jej lękach związanych z macierzyństwem. I właśnie między innymi na tej dwuznaczności polega wielkość filmu. Reżyser po raz kolejny – po znakomitym Wstręcie – ukazuje, jak pojemna jest formuła filmu grozy. Dziecko Rosemary jest tym bardziej przerażające, że dotyczy realnych lęków. W horrorach rzadko oglądamy aktorów tej klasy co Mia Farrow i John Cassavetes. Niezapomniana ścieżka dźwiękowa z piękną kołysanką Krzysztofa Komedy.

("100 Filmów grozy", Andrzej Pitrus)



Dodatki: dokument o realizacji filmu, retrospektywne wywiady z Romanem Polańskim oraz producentami Bobem Evansem i Richardem Sylbertem.