Nominowany do Oscara kanadyjski film, wyreżyserowany przez urodzoną w Indiach reżyserkę Deepę Mehtę, porusza tematykę hinduskiej obyczajowości, a szczególnie życia wdów po śmierci mężów oraz aranżowanych małżeństw małych dziewczynek i starszych mężczyzn. Chociaż akcja filmu ulokowana została w 1938 roku, to właściwie do dzisiaj w Indiach takie śluby są normą. Co gorsza, gdy umiera małżonek, wdowa, niezależnie od wieku, zgodnie z zasadami religii i obyczajem winna spędzić resztę życia w aśramie dla wdów. W tej formie przytułku ma pokutować za swoje grzechy z poprzedniego życia, które – wg wierzeń – wpłynęły na śmierć męża.

Film ukazuje losy ośmioletniej Chuyi. Właśnie straciła męża, o którym nawet nie wiedziała. Wg tradycji rodzice zmuszeni są odesłać ją do aśramu, aby tam wraz z innymi wdowami żyła w ubóstwie i czystości. Dziewczynka nie potrafi zrozumieć, dlaczego odbiera się jej rodziców i dzieciństwo. W nowym domu zaprzyjaźnia się jednak z Kalyani - jedyną wdową, której pozwolono zachować włosy i która ma kontakt ze światem zewnętrznym...