Chciałabym, by ten film był głosem wszystkich rodzin, swego rodzaju rzecznikiem ich praw, cierpienia, opinii – mówi autorka Ewa Ewart.

10 kwietnia 2010 zapisał się w pamięci Polaków jako dzień narodowego dramatu, ale dla bohaterów filmu to dzień ich największego dramatu osobistego. Wraz z parą prezydencką odeszli w szokujących okolicznościach ich najbliżsi. Większości czas upływający od smoleńskiej katastrofy nie przynosi ulgi. Do tej pory stali z boku, nie występowali przed kamerami, nie brali udziału w publicznej dyskusji.

Ewart wraz z ekipą filmową towarzyszyła rodzinom na rożnych etapach ich zmagań z trudnymi emocjami. Dokument zawiera sekwencje i zdjęcia, które nigdzie wcześniej nie zostały wykorzystane. Wśród bohaterów są: Wanda Buk (córka generała Tadeusza Buka, Dowódcy Wojsk Lądowych), Lucyna Gągor (żona generała Franciszka Gągora, Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego) czy Krystyna Łuczak – Surówka, (żona oficera BOR Jacka Surówki).

Katastrofa oczami rodzin ofiar.

Chciałabym, by ten film był głosem wszystkich rodzin, swego rodzaju rzecznikiem ich praw, cierpienia, opinii – mówi autorka Ewa Ewart.

10 kwietnia 2010 zapisał się w pamięci Polaków jako dzień narodowego dramatu, ale dla bohaterów filmu to dzień ich największego dramatu osobistego. Wraz z parą prezydencką odeszli w szokujących okolicznościach ich najbliżsi. Większości czas upływający od smoleńskiej katastrofy nie przynosi ulgi. Do tej pory stali z boku, nie występowali przed kamerami, nie brali udziału w publicznej dyskusji.

Ewart wraz z ekipą filmową towarzyszyła rodzinom na rożnych etapach ich zmagań z trudnymi emocjami. Dokument zawiera sekwencje i zdjęcia, które nigdzie wcześniej nie zostały wykorzystane. Wśród bohaterów są: Wanda Buk (córka generała Tadeusza Buka, Dowódcy Wojsk Lądowych), Lucyna Gągor (żona generała Franciszka Gągora, Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego) czy Krystyna Łuczak – Surówka, (żona oficera BOR Jacka Surówki).