Okres Starego Państwa w dziejach starożytnego Egiptu określany jest jako "złoty wiek". Kraj pozbawiony

zagrożeń zewnętrznych rozwijał się gospodarczo. Na ścianach grobowców królewskich od czasów panowania faraona Unisa umieszczano tzw. Teksty Piramid - hieroglificzne napisy o charakterze religijnym zawierające modlitwy i zaklęcia mające pomóc władcy w życiu pozagrobowym. Pod koniec panowania VI dynastii władza królewska w Egipcie osłabła. Władzę w poszczególnych prowincjach przejęli właściciele ziemscy - możnowładcy. Wraz z panowaniem Mentuhotepa II rozpoczął się okres Średniego Państwa i na nowo została scentralizowana władza królewska, zapanowała stabilizacja i rozkwit.