Natalia wraz z mężem mieszka w osamotnionym domku w pobliżu torów kolejowych. Szare, brzydkie stroje skutecznie maskują jej urodę i stanowią odzwierciedlenie stanu ducha bohaterki. Jedynym jej zajęciem jest prowadzenie domu, a główną rozrywką obserwowanie pociągów jadących do innego nieznanego świata. Monotonne życie młodej kobiety podobne jest do wegetacji więźniarki. Kiedy mąż Natalii niespodziewanie umiera na zawał, kobieta zostaje uwolniona od rutyny i małżeństwa bez miłości. Wtedy w jej życiu niespodziewanie pojawia się pełen życia kierowca Siergiej. Ich przypadkowe spotkanie w drodze na pogrzeb męża staje się dla Natalii przepustką do innego życia, którego uroki – ale też, jak się okaże, zagrożenia – będzie odtąd odkrywała. Siergiej często odwiedza Natalię w jej domu i ma nadzieję, że dziewczyna odwzajemni uczucie, które się w nim budzi. Jednak Natalia podświadomie nie chce emocjonalnie zbliżać się do Siergieja, bojąc się, że on odbierze jej niedawno poznaną wolność. Pierwszą rzeczą, jaką Natalia decyduje się kupić po pogrzebie jest lustro. Wolność zwrócona po latach budzi do życia pragnienia i potrzeby młodej kobiety. Na naszych oczach kobieta przechodzi wewnętrzną i zewnętrzną przemianę. Dziewczyna sprzedaje krowę, tak jakby chciała uwolnić się od dawnych obowiązków, kupuje kozę i przygarnia psa. Przywiązuje się do zwierząt traktując je tak, jak członków rodziny, której nigdy nie miała. Czy nasza bohaterka, udając się w tytułową podróż, odnajdzie swoje miejsce na ziemi?