Andrzej Wajda przedstawia ekranizację prozy Tadeusza Konwickiego, osadzoną na Litwie historię rodzącego się uczucia w przededniu wybuchu II wojny światowej. Wilno, wiosna 1939 roku. Witek zakochuje się ze wzajemnością w Alinie, córce polskiego oficera. Układając swoją przyszłość młodzi zdają sobie sprawę, że nie będzie im łatwo. Przed nimi matura, a tuż po niej planowana ucieczka za granicę. Zakochani nie wiedzą jednak, że życie napisało dla nich całkowicie inne scenariusze...

Poetycki obraz Wajdy opowiadający o dojrzewaniu młodych ludzi rozgrywa się w sferze utkanej ze wspomnień i nostalgii. Tęsknoty za niewinnością, czystością i mityczną krainą dzieciństwa - tym piękniejszą, że na zawsze utraconą.