Dalszy ciąg przygód pisarki Joan Wilder i wagabundy Jacka Coltona próbuje zdyskontować ogromny sukces kasowy, jaki odniosła część pierwsza. Tym razem Joan wyjeżdża do Afryki na zaproszenie Omara – fana jej książek i władcy położonego nad Nilem państewka. Tymczasem Jack dowiaduje się, że grozi jej niebezpieczeństwo i rusza na ratunek. Dodatkowym argumentem jest legendarny klejnot Nilu, który rzekomo znajduje się w posiadaniu Omara. Jako, że na planie zabrakło tym razem Roberta Zemeckisa, jego następca Lewis Teague starał się jak mógł, by przebić oryginał. Fabuła jest jeszcze bardziej odrealniona. W pierwszej części, mimo jej oczywistej umowności, kolumbijskie realia zostały jednak zachowane. Ten brak konkretu odbiera całej historii atut prawdziwej, a nie tylko wystylizowanej, wymyślonej egzotyki. Pustynne tańce Nubijczyków w rytm arabskiego disco to jedynie folklorystyczny ozdobnik. Przewrotny pomysł, by z klejnotu Nilu, uczynić... człowieka jest nawet całkiem niezły, ale kiedy już to wiemy, cała tajemnica przygody gdzieś pryska. Udało się ocalić zaledwie resztki specyficznego klimatu pierwszej części. Za dużo efekciarstwa, przygodowej sztampy, za mało zaś niewymuszonego humoru. W porównaniu z pierwszą częścią zdecydowanie korzystniej prezentuje się dźwięk. Chociaż nagrany w tym samym formacie Dolby Surround, brzmi o wiele bardziej przestrzennie. Jednak wystrzały brzmią jak trzask suchej gałązki, a eksplozje jak strzały z kapiszonów. Obraz też jest minimalnie lepszy niż w pierwszej części, przede wszystkim jeśli chodzi o reprodukcję kolorów.