Coppelia czyli Dziewczyna o szklanych oczach powstawała niemal trzy lata. Émile Perrin, dyrektor Opery Paryskiej, zachęcony sukcesem baletu "Źródło" z 1866 roku, zaprosił jego autorów: librecistę Charlesa Nuittera, choreografa Arthura Saint-Léona i kompozytora Léo Delibesa do współpracy nad nowym baletem. Nuitter zasugerował użycie historii z napisanego w pełnej fantazji romantycznej poetyce - opowiadania Piaskun E.T.A. Hoffmanna. Występują w nim tajemnicza dziewczyna i dziwak opętany nadzieją ożywienia swoich lalek. W nastroju tajemniczości rozwija się błaha intryga miłosna, która kończy się (oczywiście!) ślubem, chwilowo zwaśnionych (bo jednak pewne komplikacje na drodze do szczęścia są konieczne) kochanków.