Dulcobis 40 tabletek

BOEHRINGER INGELHEIM INTERN.GMBH Niemcy

SKŁAD:
Substancją czynną leku jest bisakodyl. Jedna tabletka dojelitowa zawiera 5 miligramów bisakodylu

DZIAŁANIE:
Lek Dulcobis stosuje się w krótkotrwałym, objawowym leczeniu zaparć:
-u pacjentów cierpiących na zaparcia,
-w celu przygotowania do badań, przed operacjami i po operacjach oraz w stanach wymagających ułatwienia wypróżnienia.

WSKAZANIA:
Krótkotrwałe, objawowe leczenie zaparć. W przygotowaniu do badań diagnostycznych, w leczeniu przed i pooperacyjnym, w stanach wymagających ułatwienia defekacji.

PRZECIWWSKAZANIA:
Niedrożność jelit, ostre stany w jamie brzusznej, w tym z zapalenie wyrostka robaczkowego, ostre choroby zapalne jelit oraz z silne bóle brzucha z towarzyszącymi mdłościami i wymiotami, które mogą być objawem poważnych chorób. Lek jest przeciwwskazany w stanach ciężkiego odwodnienia oraz u pacjentów ze znaną nadwrażliwością na bisakodyl lub jakikolwiek inny składnik preparatu oraz w przypadku rzadkich chorób genetycznych, w których występuje nietolerancja substancji pomocniczych leku (laktozy i sacharozy).

DAWKOWANIE:
Dulcobis należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek przeznaczony jest do krótkotrwałego stosowania. Okres stosowania leku Dulcobis nie powinien przekraczać 5 dni.

INTERAKCJE:


Przyjmowanie dużych dawek leku i jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oraz glikokortykosteroidów, może zwiększać ryzyko zaburzeń równowagi elektrolitowej. Zaburzenia równowagi elektrolitowej mogą nasilać działanie glikozydów nasercowych.

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE:
Często: skurcze brzucha, ból w jamie brzusznej, biegunka, nudności. Niezbyt często: uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, wymioty, krew w kale, uczucie dyskomfortu w okolicach odbytu. Rzadko: reakcje nadwrażliwości.

Nie przeprowadzono badań nad wpływem leku Dulcobis na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn.

INFORMACJE DODATKOWE:
Preparatu nie stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne (zagrożenie dla człowieka nie jest znane). W okresie ciąży preferowanymi metodami leczenia zaparć jest zwiększenie podaży płynów, zwiększenie zawartości błonnika w diecie oraz zwiększenie aktywności fizycznej. BHPM ani jej pochodne glukuronidowe nie są wydzielane do mleka kobiecego - lek może być stosowany w czasie karmienia piersią.