ZAPRASZAMY W BORY TUCHOLSKIE

Dom jest usytuowany na skraju lasu w zacisznym miejscu 300 metrów od Jeziora raciąskiego w malowniczo położonej miejscowości Raciąż.

Na piętrze znajdują się dwie duże sypialnie z balkonami oraz łazienka, na parterze duży salon z tarasem, łazienka i w pełni wyposażona kuchnia. W "wysokiej" piwnicy są dwa pomieszczenia, w pierwszym znajduje się gra "piłkarzyki" i jest duzo miejsca np. na rowery sprzęt wędkarski itp, natomiast w drugim jest "sala bilardowa" (1 stół bilardowy).

Łącznie w domu znajduje się 10 miejsc do spania (w tym podwójne i jedynki). Dom jest ogrodzony, nieotynkowany w pełni wyposażony z miejscem na samochód na posesji lub przed domem.

Nad jeziorem istnieje nowa infrastruktura z wypożyczalnią sprzętu wodnego, salą gier, barem oraz kąpielisko strzeżone. Idealne miejsce na wypoczynek z rodziną, wyjazd na ryby, grzyby czy zwiedzanie okolicznych atrakcji turystycznych (np. akwedukt w Fojutowie, muzea w Tucholi, Czersku, Chojnicach, Woziwodzie i wiele innych).

Cena: 120 zł za dobę pobytu bez względu na ilość osób oraz opłata za media czyli woda i prąd, które rozliczamy według liczników. Pobieramy również kaucję w wys. 200zł

Szczegółowe informacje pod nr telefonu 516[zasłonięte]050.

Wieś jest położona na zachodnim krańcu Borów Tucholskich, otoczona trzema jeziorami: Raciąskim, Rudnica i Przylonek połączonym poprzez Raciąską Strugę z Brdą. Zamieszkuje ją obecnie ok. 800 mieszkańców, jednak ta liczba szybko się zmienia gdyż wieś rozwija się bardzo dynamicznie. Mimo to, jest to miejscowość zaciszna, gdyż leży z dala od głównych dróg i tras przelotowych.

W trakcie badań archeologicznych stwierdzono w Raciążu ślady osady z czasów kultury łużyckiej oraz z IX-X wieku. W połowie XIII wieku wybudowano w Raciążu drewniano-ziemny gród obronny, który znajdował się około 3,5 km na pn.-zach. od obecnej wsi, nad jez. Śpierewnik. Mieścił się w nim ośrodek kasztelański co oznacza, że miejscowość ta była centrum administracyjnym dla całego pobliskiego terytorium. Potwierdza ten fakt wzmianka z 1178 roku z dokumentu księcia pomorskiego Sambora I, który wymienił Raciąż obok innych grodów kasztelańskich w Świeciu i Wyszogrodzie. Pod grodem przebiegał szlak handlowy do Gdańska, co stworzyło dogodne warunki do stworzenia tu komory celnej i prawdopodobnie targu. Gród został spalony w 1256 roku, kiedy to Mściwoj II, syn księcia pomorskiego Świętopełka II, zdobył Nakło. W odwet książęta Przemysł I wspólnie z księciem Kazimierzem I kujawskim wyprawili się na początku zimy 12[zasłonięte]256 i najechali na ziemie podległe Świętopełkowi I, zdobywając gród w Raciążu. "Kronika Wielkopolska" poświadcza, że nacierający podpalili gród, a "Rocznik kapituły poznańskiej" podaje, że w ręce księcia Przemysła dostał się kasztelan Sokół, wojski i chorąży. Gród jednak niedługo potem go odbudowano. Na terenie grodu znajdowała się murowana romańska wieża, w której prawdopodobnie więziony był w 1269 roku książę Mściwój II przez brata Warcisława II i stryja Sambora II.

Po książętach pomorskich Raciąż stał się własnością Piotra Święcy, razem z Bysławiem i Cekcynem oraz z grodem w Nowem. W roku 1313 roku Piotr Święca oddał Krzyżakom gród Nowe z okolicami. W latach 1[zasłonięte]325-13 w ręce zakonu przeszła także Tuchola i okolice, przez którą przeprowadzono nowy szlak handlowy. W roku 1325 nadał Piotr Święca karczmę karczmarzowi z Raciąża- Wawrzyńcowi Walce. W 1349 roku nastąpiła lokacja wsi chłopskiej na prawie chełmińskim. W 1454 roku Raciąż przeszedł w ręce króla Polski, jako część starostwa tucholskiego.